reklama, polskie cmentarze
Kwiaty, prezenty, �yczenia, upominki

cmentarz

cmentarze

dokumenty

testament

ewidencja

kondolencje

kremacja

kwiaty

lapidarium

mogiła

nekrolog

nekropolia

opieka

nad

grobami

pochówek

polskie

porady

SAGRO

spis

zmarłych

sprzątanie

grobów

system

zarządzania

cmentarzami

szpital

usługi

pogrzebowe

wirtualna

świeczka

wirtualny

znicz

wybitni

Polacy

wyszukiwarka

grobów

zakład

pogrzebowy

zapal

zarządca

cmentarza

zasiłek

zgon

znani

Polacy


Strona główna  »  Dział wybitnych  »  Zembaty Maciej


Zembaty Maciej

Maciej Zembaty, Warszawa, maj 2009, Zdj. Kotoviski_Henryk Kotowski-praca własna, Plik na licencji CC 2.5 oraz GNU FDL 1.2

Urodzony(-a): 16 Maj 1944 ( w Tarnowie)

Zmarł(-a): 27 Czerwiec 2011 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Powązkach Wojskowych w Warszawie


Życiorys

Właściwie Jan Maciej Zembaty  – polski poeta, satyryk, scenarzysta, reżyser radiowy, muzyk, bard i tłumacz, głównie poezji Leonarda Cohena.

Dzieciństwo spędził w Wadowicach, do których przeniósł się wraz z rodziną wkrótce po narodzinach.

Uczył się gry na fortepianie w średniej szkole muzycznej, uczęszczał również do liceum plastycznego, w którym historii uczył go Jacek Kuroń. Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską napisał na temat polskiej piosenki i gwary więziennej. Dzięki swym badaniom stał się jednym z pierwszych specjalistów od grypsery. Przez krótki czas studiował również w warszawskiej PWST oraz na wydziale reżyserskim łódzkiej filmówki.

Zadebiutował w 1965 na Festiwalu w Opolu, gdzie uzyskał wyróżnienie jury oraz nagrodę za najlepszy debiut autorski.

Był poliglotą, znającym płynnie siedem języków, w tym z trzech tłumaczył teksty i piosenki.

W 1972 dzięki Maciejowi Karpińskiemu zetknął się z piosenkami Leonarda Cohena. W ciągu kilku miesięcy przetłumaczył ich kilkanaście, zaś w całym swoim życiu - ponad 60. Większość z nich opublikował w tomikach, zarówno w obiegu oficjalnym, jak i poza nim. Wydał także kilka płyt z własnymi aranżacjami i wykonaniami piosenek kanadyjskiego autora. Jego tłumaczenie piosenki „Partisan” stało się jednym z nieoficjalnych hymnów przywódców „Solidarności”.

W 1972 we współpracy z Jackiem Janczarskim stworzył radiowe słuchowisko Rodzina Poszepszyńskich, które stała się jedną ze sztandarowych audycji rozrywkowych Polskiego Radia. Tworzone i nadawane było z dłuższymi przerwami przez 25 lat, a jego bohaterowie stali się parodią postaci znanych z innych seriali radiowych takich jak Matysiakowie i W Jezioranach.

W latach siedemdziesiątych związał się też z Programem Trzecim Polskiego Radia gdzie prowadził między innymi autorską audycję „Zgryz”, był też jednym z prezenterów „Zapraszamy do Trójki” - pierwszej i jedynej podówczas audycji nadawanej na żywo, z telefonicznym udziałem słuchaczy.

W pierwszą rocznicę Sierpnia 1980 współtworzył Pierwszy Przegląd Piosenki Prawdziwej „Zakazane Piosenki” - imprezę będącą „antyfestiwalem sopockim” prezentującą twórców i twórczość poza peerelowską cenzurą.

Album Alleluja sprzedano w ponad 400 tys. egzemplarzy, dzięki czemu w 1986 uznany został za złotą płytę. W latach 80. występował w duecie z Johnem Porterem.

W 1988 nagrał wstęp (parlando) do piosenki grupy Papa Dance pt. „Galaktyczny zwiad”.

Poza tłumaczeniami z angielskiego i własną twórczością, opublikował także kilka przekładów wierszy i piosenek autorów rosyjskich, głównie tzw. pieśni błatnych. Przez wiele lat Zembaty współpracował także z polskimi reżyserami. Zasłynął jako scenarzysta i autor muzyki do kilku filmów, m.in. Około północy (1977), Sam na sam (1977) i serialu telewizyjnego Siedem życzeń (1984). W tym ostatnim użyczył również głosu kotu o imieniu Rademenes.

Od listopada 2007 radio TOK FM emitowało ostatnie słuchowisko Macieja Zembatego - Przygody Wuja Alberta.

Był autorem piosenki „Ostatnia posługa”, śpiewanej na melodię marsza żałobnego Chopina, która, jak podkreślali socjologowie, przełamała pewne tabu dotyczące społecznej obyczajowości związanej ze śmiercią i pochówkiem, uwalniając je od obowiązkowej celebry i urzędowego smutku.

Po kilkuletniej nieobecności (pobyt w Mińsku Mazowieckim) Zembaty wrócił do pisania w 2007 roku; w tym też roku założył własny blog.

Zmarł w wyniku zatrzymania akcji serca.

8 lipca 2011 Maciej Zembaty został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Twórczość

Książki

  • Makabra i współczucie, (wybór tekstów z obszernymi notkami autobiograficznymi), Maciej Zembaty z przedmową Jacka Janczarskiego i ilustracjami Piotra Dumały; Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1996; miękka oprawa, 220 stron; ISBN 83-7023-518-2;
  • Rodzina Poszepszyńskich Story, Maciej Zembaty i Jacek Janczarski. Da Capo, Warszawa, 1997. Miękka oprawa, 192 strony. ISBN 83-7157-242-5.
  • Maciej Zembaty, Maciej Zembaty. Twój Styl, Warszawa, 2002. Miękka oprawa, 113 stron, ISBN 83-7163-314-9
  • Mój Cohen, Maciej Zembaty. MTJ Agencja Artystyczna, Warszawa, 2003. Miękka okładka, 232 strony. ISBN 83-911888-9-2.
  • Piosenki, Maciej Zembaty, Edward Stachura, Włodzimierz Wysocki. Anagram, Warszawa, 1992. Miękka oprawa, 176 stron, ISBN 8190011239.

Dyskografia

  • W prosektorium, Rogot, 1989
  • Ostatnia posługa. Czarne przeboje 65 - 88, 1998
  • Zembaty STGS, 1998
  • Siła niewolników, Selles, 2000
  • Ballady, Agencja Artystyczna MTJ, 2000
  • In my secret... live, Agencja Artystyczna MTJ, 2002
  • 35 x Leonard Cohen, Agencja Artystyczna MTJ, 2002 (3CD)
  • Piosenki z trumienki, (podwójny album 1965-2002) Canto/System 2000, 2002
  • Wolność znaczy Freedom, Nevermind 1-2, 2009

Filmografia

  • Film krótkometrażowy Nosił wilk razy kilka (scenariusz), 1976
  • Film animowany Przechadzka (współautor scenariusza), 1976
  • Około północy (scenariusz), 1977
  • Sam na sam (współpraca reżyserska, scenariusz) 1977
  • Terrarium (mężczyzna na przyjęciu u Marii; nie występuje w czołówce), 1979
  • Siedem życzeń (scenariusz, dialogi, dubbing - głos kota Rademenesa; nie występuje w czołówce), 1984
  • Palce lizać (lektor, odcinki 2 - 9), 1999

Źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Maciej_Zembaty


Ciekawostki, anegdoty

Maciej Zembaty 

  • Czasy, w których żyjemy, skłaniają do introspekcji. Mamy naturalną tendencję do zagłębiania się w siebie, przeciwstawiamy się jej jednak, powodowani lękiem przed nieznanym.

Źródło: Stachura Edward, Wysocki Włodzimierz, Cohen Leonard – Piosenki, przekład T. Wroczyński, M.B. Jagiełło, M. Zembaty, MAW, Warszawa 1989.

  • Dotarły do mnie liczne relacje, że sporo młodych Polek i Polaków „straciło cnotę” przy akompaniamencie „Wspomnień” w mojej interpretacji. Cóż mogę powiedzieć? Jestem zaszczycony będąc gorącym zwolennikiem jak najwcześniejszej, pozamałżeńskiej inicjacji seksualnej. Życie jest zbyt krótkie, by czekać nie wiadomo na co. Do roboty!

Źródło: komentarz z wkładki do „35 x Leonard Cohen – śpiewa Maciej Zembaty”.

  • Nie jestem ani po lewej stronie, ani po prawej. Jestem skrajnym pesymistą. Uważam, że wybuch nuklearny może nastąpić w każdej chwili.

Źródło: „Trybuna” nr 32 (10–11 sierpnia 2002).

  • Państwo mogłoby zarabiać na alkoholu, dragach i prostytucji. Czemu nie? Zawsze jest lepiej cywilizować niebezpieczne obszary niż nadawać im kuszący smak zakazanego owocu.

Źródło: wywiad dla portalu relaz.pl

  • Uważam, że marihuana może uratować Polskę przed popadnięciem w totalny alkoholizm.

Źródło: wywiad dla portalu relaz.pl


Źródło: http://wikiquote.org/wiki/Maciej_Zembaty


Galeria

Maciej Zembaty, Autor Zbigniew Kresowaty-zbiory prywatne, Wikipedia