Siemion Wojciech Juliusz

Urodzony(-a): 30 Lipiec 1928 ( w Krzczonowie)

Zmarł(-a): 24 Kwiecień 2010 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

---

Życiorys

Polski aktor teatralny i filmowy.

Był żonaty z Jadwigą Siemion, zmarłą w 2004. W 2009 ożenił się ponownie z Barbarą Kasper-Siemion.

Jego ojciec Mikołaj Siemion był kierownikiem szkoły w Krzczonowie, został zamordowany przez Niemców.

Studiował prawo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1947–1950), był absolwentem PWST (z 1951).

Był aktorem Teatru Polskiego w Szczecinie (1950–1951), Teatru Ateneum (1951–1955), Teatru Młodej Warszawy (1955–1957), Teatru Komedia (1957–1962 i 1966–1968, w którym pełnił funkcję dyrektora i kierownika artystycznego), Teatru Narodowego (1962–1963, 1964–1965, 1972–1983), Teatru Powszechnego (1963–1964) i Teatru Ludowego w Warszawie (1970–1972), a także Teatru Polskiego we Wrocławiu (1968–1969). Był aktorem Studenckiego Teatru Satyryków, później w latach 60. kabaretu "Pod Egidą". Zakładał i pełnił funkcję dyrektora Starej Prochoffni (od 1972).

Prowadził spotkania dla czytelników pt. "Lekcja czytania", podczas których przedstawiał własne interpretacje utworów Adama Mickiewicza, Cypriana Kamila Norwida, Mirona Białoszewskiego i Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Metodą interpretacyjną podczas tych spotkań było umiejętne wyczucie rytmiki utworów.

Wykładał w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie na Wydziale Aktorstwa, prowadził także prywatne muzeum we wsi Petrykozy.

W 1983 wszedł w skład rady krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W latach 1985–1989 z ramienia PZPR sprawował mandat posła na Sejm PRL IX kadencji. Od 1998 do 2002 i ponownie od 2007 zasiadał w sejmiku mazowieckim, reprezentując Polskie Stronnictwo Ludowe. Z listy tej partii kandydował także bez powodzenia do Sejmu w 2001.

21 kwietnia 2010 aktor doznał poważnych obrażeń w wyniku wypadku drogowego w Ruszkach pod Sochaczewem. Trzy dni później zmarł w warszawskim szpitalu.

Pogrzeb Wojciecha Siemiona odbył się 7 maja 2010 w kościele św. Boromeusza na warszawskich Starych Powązkach, po której nastąpił pochówek w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Odznaczenia

• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2000)
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1989)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
• Order Sztandaru Pracy I klasy (1984)
• Order Sztandaru Pracy II klasy (1962)
• Srebrny Krzyż Zasługi (1956)
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
• Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
• Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia (1987)
• Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1984)
• Odznaka Honorowa m.st. Warszawy (1977)
• Medal 100-lecia wyzwolenia Bułgarii (1978)

Filmografia

• Załoga (1951) jako Tadeusz
• Przygoda na Mariensztacie (1953) jako Bronek, członek zespołu pieśni i tańca ze Złocieńca
• Eroica (1957) jako por. "Marianek"
• Zamach (1958) jako akowiec "Ryś"
• Zezowate szczęście (1960) jako personalny Józef Kacperski
• Marysia i krasnoludki (1960) jako Skrobek i Koszałek Opałek
• Złoto (1961) jako współlokator
• Zerwany most (1962) jako Iwan
• Czarne skrzydła (1962) jako sygnalista Jan Duś
• Jutro premiera (1962) jako inspicjent Józio
• Skąpani w ogniu (1963) jako kapral Naróg
• Barwy walki (1964) jako "Elegant", członek oddziału AL
• Giuseppe w Warszawie (1964) jako Hans, pijany żołnierz niemiecki
• Życie raz jeszcze (1964) jako członek Komitetu Powiatowego atakujący Jakuszyna
• Salto (1964) jako artysta
• Sposób bycia (1965) jako listonosz
• Wojna domowa (1965–1966) jako wychowawca Pawła
• Czterej pancerni i pies (1966–1970) jako kapral Kucharek
• Niewiarygodne przygody Marka Piegusa (1966)
• Poradnik matrymonialny (1967) jako milicjant
• Kierunek Berlin (1968) jako kapral Wojciech Naróg
• Ostatnie dni (1969) jako kapral Wojciech Naróg
• Kłopotliwy gość (1971) jako oficer straży pożarnej
• Poszukiwany, poszukiwana (1972) jako prokurator
• Nie ma róży bez ognia (1974) jako dyrektor szkoły
• Ziemia obiecana (1974) jako Wilczek
• Zwycięstwo (1974) jako kapral Wojciech Naróg
• Wolna sobota (1977) jako Mieczysław Gawełek
• Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz? (1978) jako badylarz "wynajmujący" ciężarówkę
• Filip z konopi (1981) jako naczelnik
• Alternatywy 4 (1983) jako inżynier Dominek
• Odjazd (1991) jako Gozdek
• Kolejność uczuć (1993) jako dyrektor teatru
• Tajemnica trzynastego wagonu (1993) jako Wiktor
• Złotopolscy (1997) jako Zdzisław Wolski
• Przedwiośnie (2001) jako Maciejunio
• Ubu Król (2003) jako Merdenpot
• Niezawodny system (2008) jako Leon
• Ostatnia akcja (2009) jako Akowiec

 

Dubbing

• 1958: Pies Huckleberry (Pies Huckleberry)
• 1977: Alicja w Krainie Czarów (Bazyli)
• 1973: O krasnoludkach i sierotce Marysi (Skrobek)
• 2009: Odlot (Carl Fredricksen)

 

Publikacje

• Lekcja czytania. Norwid, 2001
• Lekcja czytania. Mickiewicz, 2003
• Lekcja czytania. Gałczyński czyli Metryka grecka i rzymska w niektórych wierszach poety, 2003
• (Za)patrzenie 2004
• Non omnis moriar przy Józefa Panfila portretach człowieka, 2005
• Lekcja czytania. Różewicz, 2006
• Lekcja czytania. Białoszewski, 2007
• Lekcja czytania. Aleksander Wat, 2008
• Lekcja czytania. Juliusz Słowacki, 2009
• Fortepian Szopena, 2010

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wojciech_Siemion

---

Ciekawostki, anegdoty

Wojciech Juliusz Siemion

• Mam nadzieję, że nikt mi mej oryginalności nie zabierze. A jeżeli chodzi o sumienie. Sumienie… Ja naprawdę nie mam sobie nic do zarzucenia. Czynię najrozmaitsze wysiłki i starania.

Źródło: film.onet.pl

• Trudno mówić o snach, ale jestem jednak dumny, że oto ten mały kraj, jakim jest Polska, w ostatnim czasie jest tak przez inne społeczności uznany.

Źródło: film.onet.pl

O Wojciechu Siemionie

• Wszystkie role zagram sam,

• Tęgo gram, tęgo gram.

Autor: Magdalena Samozwaniec, Wojciech Siemion w „Weselu” w: Szczypta soli, szczypta bliźnich, 1968

Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Wojciech_Siemion

---

Galeria