Rybiński Maciej

Urodzony(-a): 05 Marzec 1945 ( w Warszawie)

Zmarł(-a): 22 Październik 2009 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Starych Powązkach w Warszawie

---

Życiorys

Polski dziennikarz, publicysta, felietonista, komentator polityczny, ekonomiczny i społeczny, satyryk, scenarzysta, pisarz. Jego żoną była dziennikarka Krystyna Grzybowska.

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a w zawodzie debiutował jako dziennikarz sportowy (tygodnik "Sportowiec"). Później został felietonistą tygodnika studenckiego „itd”. Był jednym ze scenarzystów serialu Alternatywy 4, a także współautorem wielu kryminałów. Występował w Kabarecie pod Egidą.

Od 1982 przebywał na emigracji w Niemczech i w Wielkiej Brytanii[4]. Był wówczas współpracownikiem niemieckiej katolickiej agencji prasowej KNA, pracownikiem BBC World Service w Londynie, potem korespondentem BBC w Bonn i Brukseli. Pisał dla wielu pism emigracyjnych, m.in. paryskiej „Kultury”, „Kontaktu”, „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”, „Orła Białego”, „Poglądu”.

W 1989 rozpoczął współpracę z „Rzeczpospolitą”. Do Polski wrócił w listopadzie 1998. Pisał felietony do tygodnika „Wprost”, „Faktu”, "Dziennika Polskiego", „Rzeczpospolitej” oraz „Gazety Polskiej”.

W 1997 redaktor naczelny „Gazety Wyborczej” Adam Michnik oskarżył Macieja Rybińskiego o plagiat artykułu z „Frankfurter Allgemeine Zeitung”. Plagiatem miał być jego tekst pt. Biznes wraca na Zachód zamieszczony 3 maja 1997 w „Rzeczpospolitej”[6]. Odpowiedzią na ten zarzut był tekst Ja znany plagiator, w którym zwrócił uwagę na szereg istniejących jego zdaniem nieścisłości w informacjach podawanych przez Adama Michnika i dziennikarza „Gazety Wyborczej” Pawła Wrońskiego. Ówczesny redaktor naczelny „Rzeczpospolitej” Piotr Aleksandrowicz z powodu owego rzekomego plagiatu zerwał współpracę z Maciejem Rybińskim.

Maciej Rybiński był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Wolnego Słowa. W 2008 został Honorowym Członkiem Stowarzyszenia KoLiber.

Zmarł nagle w Warszawie. Od dłuższego czasu cierpiał na chorobę serca. 29 października 2009 r. urnę z jego prochami złożono w rodzinnym grobowcu na Starych Powązkach.

Odznaczenia i nagrody

• W 2002 został laureatem Nagrody Kisiela (nagrodę uzasadniano tym, że „pisze, bo myśli”).

• 29 października 2009 za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej kultury, a w szczególności za osiągnięcia w twórczości publicystycznej i pracy dziennikarskiej będącej przykładem niezależności myślenia i odwagi głoszenia własnych poglądów, za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Niektóre publikacje

• Góralskie tango (1978) – wraz z Januszem Płońskim

• Balladyna Superstar (1984) – wraz z Januszem Płońskim

• Brakujące ogniwo (2005) – wraz z Januszem Płońskim

• Jestem, więc piszę. 2003–2005 (2005)

• Bruderszaft z Belzebubem (2008)

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Maciej_Rybi%C5%84ski_%28dziennikarz%29

---

Ciekawostki, anegdoty

Maciej Rybiński

• Rozstaliśmy się z fikcją realnego socjalizmu, ale za to brniemy coraz głębiej w socjalizm absurdalny.

Źródło: felieton Polityk ultymatywny, Dziennik Polska-Europa-Świat, 23–24 kwietnia 2006

• Śmiech ani nie prowadzi do kapitulacji przed złem i głupotą, ani ich nie oswaja.

Cytaty o Macieju Rybińskim

• Jeśli Maciej Rybiński, Rafał Ziemkiewicz, Dorota Wysocka, Krzysztof Skiba czy Jerzy Kryszak występują w Polskim Radiu, to tylko dlatego, że mają taki kaprys – lubią słuchaczy, dobre towarzystwo, atmosferę studia i to, że nikt ich nie ocenzuruje lub że niektórzy wolą Kaczki od salonowej paczki.

Źródło: „Gazeta Polska” nr44, 1 listopada 2006
Autor: Marcin Wolski

Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Maciej_Rybi%C5%84ski