Rutkiewicz Wanda

Urodzony(-a): 04 Luty 1943 ( Płungiany)

Zmarł(-a): 13 Maj 1992 ( na stokach Kanczendzongi w Himalajach)

Pochowany (-a): na Cmentarz św. Wawrzyńca we Wrocławiu (grób symboliczny - nigdy nie odnaleziono Wandy Rutkowskiej)

---

Życiorys

Polska alpinistka i himalaistka, z zawodu elektronik, jedna z najbardziej znanych Polek światowego himalaizmu. Jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Europejka stanęła na Mount Everest, najwyższym szczycie Ziemi, zaś jako pierwsza kobieta na świecie na szczycie K2.

Urodziła się na Litwie w miejscowości Płungiany. Po II wojnie światowej z całą rodziną przyjechała do Łańcuta, a potem do Wrocławia. Maturę zdała w II Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, studiowała na Politechnice Wrocławskiej, z dyplomem inżyniera-elektronika pracowała w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych. Później przeniosła się do Warszawy, podjęła pracę w Instytucie Maszyn Matematycznych. Jeszcze w czasach licealnych zapowiadała się na świetną siatkarkę, grała w I lidze (nawet kandydowała do gry w reprezentacji Polski).

Pierwsze kontakty ze wspinaniem miała w Górach Sokolich, skałkach koło Jeleniej Góry. Tam się zaczęła jej przygoda z górami. W 1962 roku ukończyła kurs taternicki na Hali Gąsienicowej w Tatrach. W Tatrach wspinała się na wielu klasycznych i bardzo trudnych drogach (lata 60.), m.in. północną ścianą Małego Kieżmarskiego Szczytu czy wariantem "R" na Mnichu (1964). Poprowadziła kilka nowych dróg, m.in. na Koprowym Wierchu.
Po Tatrach były Alpy (od 1964), Pamir, Hindukusz i Himalaje. Należała do Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu, a po 1973 roku do Klubu Wysokogórskiego w Warszawie.

Osiągnięcia Wandy Rutkiewicz stawiają ją w gronie najlepszych himalaistek w historii. O swoich wyprawach i płynących stąd przemyśleniach często pisała w czasopismach o tematyce alpinistycznej. Była zdecydowaną rzeczniczką i zdeterminowaną realizatorką wspinaczkowej samodzielności kobiet. Była też autorką lub współautorką kilku książek.

Zaginęła w 1992 podczas ataku szczytowego na Kanczendzongę. Wraz z Carlosem Carsolio 12 maja o wpół do czwartej wyruszyli w górę z obozu IV na 7950 m. Po dwunastogodzinnej wspinaczce w głębokim śniegu Carsolio stanął na wierzchołku. Schodząc, napotkał Wandę na wysokości ponad 8200 metrów. Mimo braku sprzętu biwakowego zdecydowała się przeczekać noc i kontynuować wejście następnego dnia. Jej ciała nie odnaleziono. W 1994 jako jedna z trzech pierwszych osób została odznaczona (pośmiertnie) Medalem im. Króla Alberta I, przyznawanym za wyjątkowe zasługi górskie przez King Albert Memorial Foundation.
Jeden z wrocławskich krasnali (grupa Alpinki) nosi imię Rutek na jej cześć. Ponadto na Cmentarz św. Wawrzyńca we Wrocławiu znajduje się symboliczny grób Wandy Rutkiewicz.

Źródło: http://pl.wikipedia.org

---

Ciekawostki, anegdoty

Kalendarium Wandy Rutkiewicz

Alpy

• 1964-65 – wspinaczka w Alpach Zillertalskich: północno-zachodnia flanka Olperera, północna ściana Hochfernerspitze,

• 1967 – pierwsze przejście kobiece wschodniej ściany Aiguille du Grépon (3482 m) z Haliną Krüger-Syrokomską,

• 19-22 sierpnia 1973 – północny filar Eigeru w zespole kobiecym z Danutą Gellner-Wach i Stefanią Egierszdorff,

• 1978 – pierwsze przejście północnej ściany Matterhornu zimą w zespole kobiecym z Anną Czerwińską, Ireną Kęsą i Krystyną Palmowską.

Himalaje i Karakorum

• 1975 – kierowniczka i organizatorka kobiecej wyprawy na Gaszerbrumy,

• 11 sierpnia – zdobycie dziewiczego Gaszerbruma III (7946 m) wspólnie z Alison Chadwick-Onyszkiewicz, Januszem Onyszkiewiczem i Krzysztofem Zdzitowieckim. Jest to rekord wysokości pierwszego wejścia z udziałem kobiet,

• 12 sierpnia – zespół kobiecy osiągnął Gaszerbrum II,

• 16 października 1978 – Mount Everest jako pierwszy Polak i Europejka, trzecia kobieta na szczycie świata, Wanda Rutkiewicz zdobyła Mount Everest i to tego samego dnia, w którym Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Jan Paweł II, przyjmując później alpinistkę na audiencji, skomentował ten fakt słowami: "Dobry Bóg tak chciał, abyśmy tego samego dnia zaszli tak wysoko",

• 15 lipca 1985 – Nanga Parbat, wraz z Krystyną Palmowską i Anną Czerwińską, ścianą Diamir (pierwsze wejście czysto kobiece),

• 23 czerwca 1986 – K2 (jako pierwsza kobieta i pierwszy Polak),

• 18 września 1987 – Sziszapangma z Ryszardem Wareckim, Elsą Ávila, Carlosem Carsolio i Ramíro Navarrete.

• 12 lipca 1989 – Gaszerbrum II,

• 16 lipca 1990 – Gaszerbrum I z Ewą Pankiewicz,

• 26 września 1991 – Czo Oju samotnie,

• 22 października 1991 – Annapurna południową ścianą, samotnie.

Inne góry

• 1968 – wschodni filar Trollryggenu w Norwegii z Haliną Krüger-Syrokomską (pierwsze przejście kobiece, siódme w ogóle)

• 1970 – Pik Lenina (7134 m) w Pamirze, jej pierwszy siedmiotysięcznik,

• 23 sierpnia 1972 – Noszak (7492 m) w Hindukuszu,

• 17 marca 1981 – ciężki wypadek na Elbrusie – otwarte złamanie kości udowej po upadku,

• 1985 – Aconcagua w Andach południową ścianą w stylu alpejskim.

Zdobyła osiem z czternastu ośmiotysięczników: Mount Everest, Nanga Parbat, K2, Sziszapangmę, Gaszerbrum II, Gaszerbrum I, Czo Oju i Annapurnę.

Źródło: http://pl.wikipedia.org