Kownacka Gabriela Anna

Urodzony(-a): 25 Maj 1952 ( we Wrocławiu)

Zmarł(-a): 30 Listopad 2010 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): _

---

Życiorys

Polska aktorka teatralna i telewizyjna, w latach 1999–2008 aktorka Teatru Narodowego w Warszawie.

W 1971 ukończyła III LO we Wrocławiu i zdała maturę. W tym samym roku dostała się na wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Będąc na pierwszym roku studiów zagrała rolę Zosi w Weselu Andrzeja Wajdy.

Dyplom ukończenia PWST otrzymała w 1975 z tytułem magister sztuki aktor dramatyczny. W tym samym roku zaangażowała się do Teatru Kwadrat w Warszawie, gdzie zadebiutowała tytułową rolą w sztuce Pepsie, Pierrette Bruno w reżyserii twórcy i dyrektora tego teatru Edwarda Dziewońskiego. Również w tym samym roku w Teatrze Telewizji zagrała rolę Maggie w sztuce Arthura Millera Po upadku w reżyserii Andrzeja Łapickiego.

W 1977 otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego za rolę Maggie i hrabianki Rity w Trędowatej Jerzego Hoffmana, a w 1979 tytuł Gwiazdy Filmowego Sezonu podczas Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie za rolę Anity w komedii muzycznej Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy.
W 1978 otrzymała od Erwina Axera propozycję angażu do Teatru Współczesnego w Warszawie, a potem w 1983 od Jerzego Grzegorzewskiego, który tworzył zespół po objęciu dyrekcji Teatru Studio w Warszawie.
W 1983 urodziła syna Franciszka. W 1998, jeszcze jako aktorka Teatru Studio, zagrała gościnnie w Teatrze Narodowym rolę siostry Dory w Halce Spinozie według Witkacego w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego. Od 1999 była aktorką Teatru Narodowego.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 22 sierpnia 2005 za zasługi w pracy artystycznej została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. W tym samym roku podczas Festiwalu Dobrego Humoru otrzymała statuetkę "Melonika" dla najlepszej aktorki komediowej.

W 2006 roku odcisnęła swoją dłoń na Bursztynowej Promenadzie Gwiazd podczas Festiwalu Gwiazd w Gdańsku.

Wystąpiła w ponad 60 rolach Teatru Telewizji i zagrała w ponad 40 spektaklach teatralnych w całym kraju.

W 2004 aktorka zachorowała na nowotwór piersi. Kilkumiesięczne zabiegi chemioterapii i radioterapii dały pozytywny efekt, dzięki czemu mogła powrócić do pracy na planie serialu Rodzina zastępcza.

Na przełomie maja i czerwca 2008 nastąpił gwałtowny nawrót choroby i stan zdrowia aktorki bardzo się pogorszył. W marcu 2009 w Teatrze Narodowym odbył się koncert charytatywny, z którego cały dochód został przeznaczony na leczenie aktorki.

30 listopada 2010 zmarła po sześciu latach walki z rakiem.

Filmografia

• 1972: Wesele – Zosia
• 1975: Skazany – Kasia
• 1976: Trędowata – Rita Szylinżanka
• 1977: Ciuciubabka – Grażyna
• 1977: Pani Bovary to ja – Sąsiadka
• 1977: Rebus – Ania
• 1977: Rekolekcje – Myszka
• 1977: Szarada – Ewa
• 1978: Hallo Szpicbródka – Anita
• 1980: Urodziny młodego warszawiaka – Jadźka
• 1980: Ukryty w słońcu – Joanna
• 1980: Bo oszalałem dla niej – Sylwia
• 1981: Dziecinne pytania – Bożena
• 1981: Przypadki Piotra S. – Prostytutka
• 1981: Spokojne lata – Iza
• 1983: Nadzór – Danusia Wabik
• 1984: Jak się pozbyć czarnego kota – Krystyna Danek
• 1984: Pismak – Maria
• 1984: Zamiana – Ola
• 1985: Kronika wypadków miłosnych – Olimpia
• 1985: Ga, ga. Chwała bohaterom – Blondynka z komputera
• 1985: Żaglowiec – Mama Michała
• 1985: Czarny kot
• 1986: Nieproszony gość
• 1987: Hanussen – Żona szefa propagandy
• 1988: Niezwykła podróż Baltazara Kobera – Gertruda
• 1989: Kapitał, czyli jak zrobić pieniądze w Polsce – Barbara
• 1989: Yacht – Żona
• 1992: Smacznego telewizorku – Teresa Adler
• 1992: Sauna – Masza
• 1992: Zwolnieni z życia – Elżbieta
• 1993: Nowe przygody Arsena Lupin (Les Nouveaux Exploits d'Arsene Lupin)
• 1995–1998: Matki, żony i kochanki – Dorota Padlewska-Lindner
• 1996: Cesarska tabakierka – Baronowa
• 1996: Dzieci i ryby – Ewelina
• 1999: Fuks – matka Aleksa
• 1999: Kiler-ów 2-óch – prezydentowa
• 1999: Rodzina zastępcza / Rodzina zastępcza plus – Anna Kwiatkowska
• 1999: Bratobójstwo
• 2001: Pas de deux – Anna Struziakowa
• 2002: Na dobre i na złe – Lidia Kornecka, menadżerka Niki
• 2003: Powiedz to, Gabi – aktorka
• 2006: Przebacz – Matka
• 2007: Dwie strony medalu – Jolanta Wysocka
• 2007: Niania – ona sama

Polski dubbing

Filmy

• 1976: Ja, Klaudiusz − Druzylla
• 2003: Nawiedzony dwór – Liota
• 2007: Artur i Minimki – Babcia Arthura

Gry komputerowe

• 1999: Baldur's Gate – Viconia
• 2000: Airline Tycoon
• 2000: Baldur's Gate II: Cienie Amn – Viconia
• 2000: Planescape: Torment – Nie-Sława

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Gabriela_Kownacka

---

Ciekawostki, anegdoty

Gabriela Anna Kownacka

• Grałam w spektaklu, który na premierze wypadł beznadziejnie, mimo że występowali w nim doświadczeni aktorzy. Tak jednak ciężko pracowaliśmy, że po pięćdziesiątym wieczorze uznaliśmy, że jest nieźle. Tylko spokój sprawił, że nie załamaliśmy się.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• Mistrzem niedoścignionym jest Lupa. Jego spektakle wywołują dreszcze emocji, a jednocześnie uruchamiają intelekt. Aktorzy, których widziałam wcześniej i nie robili na mnie większego wrażenia, dzięki niemu tworzą obłędne kreacje.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• Na scenie nie onanizuję się, nie traktuję aktorstwa jako terapii. Gram dla widza i mam wielki szacunek dla publiczności, choć nie uważam, że trzeba obniżać poziom, żeby do niej dotrzeć.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• (...) na szczęście żyjemy w czasach, w których każdy z nas ma prawo do kompletnie indywidualnego patrzenia na sztukę, na swój zawód. Skończyła się epoka odpowiedzialności grupowej.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• Nie uważam, że reklama jest be. Nie mam też prawa oceniać, czy to dobrze, że ktoś je w reklamie kanapkę, bo nie wiem, jaka jest jego sytuacja życiowa, zawodowa, jakie są jego poglądy. To jest truizm, ale nie żyjemy w łatwych dla artystów czasach. Jeżeli ktoś otrzymuje propozycję reklamy za pieniądze, które musiałby zarabiać dziesięć lat w teatrze, nie mnie oceniać jego wybór. Oczywiście, jeżeli ktoś myśli o sobie potwornie poważnie, uważa się za głosiciela wzniosłych artystycznych idei, szanuję taką postawę, ale jej nie podzielam.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• Szum informacyjny, poczynając od prasy kolorowej, a kończąc na stacjach telewizyjnych, jest tak trudny do zniesienia, że nawet będąc osobą dorosłą o nieco stępionej już wrażliwości, mam długie okresy, w których nie mogę oglądać Wiadomości. A jestem zwierzęciem politycznym, pasjonuję się życiem politycznym. Przeraża mnie też manipulacja widzem, coraz bardziej jawna, oczywista.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

• (...) w teatrze interesują mnie poszukiwania. Są fascynujące, nawet jeśli nie do końca wszystko się uda.

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 marca 2003

Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Gabriela_Kownacka

---

Galeria