reklama, polskie cmentarze
Kwiaty, prezenty, �yczenia, upominki

cmentarz

cmentarze

dokumenty

testament

ewidencja

kondolencje

kremacja

kwiaty

lapidarium

mogiła

nekrolog

nekropolia

opieka

nad

grobami

pochówek

polskie

porady

SAGRO

spis

zmarłych

sprzątanie

grobów

system

zarządzania

cmentarzami

szpital

usługi

pogrzebowe

wirtualna

świeczka

wirtualny

znicz

wybitni

Polacy

wyszukiwarka

grobów

zakład

pogrzebowy

zapal

zarządca

cmentarza

zasiłek

zgon

znani

Polacy


Strona główna  »  Dział wybitnych  »  Jędrusik Kalina


Jędrusik Kalina

Grób Kaliny Jędrusik na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 19 maja 2010, Cezary Piwowarski_praca własna, Plik udost.na licencji GNU FDL 1.2 oraz CC 2.5

Urodzony(-a): 05 Luty 1930 ( w Gnaszynie)

Zmarł(-a): 07 Sierpień 1991 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie


Życiorys

Także Kalina Jędrusik-Dygat  – polska aktorka teatralna i filmowa, piosenkarka i artystka kabaretowa.

Kalina Jędrusik urodziła się w 1930 roku w Gnaszynie, który jest obecnie dzielnicą Częstochowy. W tym mieście ukończyła w 1949 roku liceum im. Jl. Słowackiego, następnie krakowską PWST (wówczas Państwowa Wyższa Szkoła Aktorska) w 1953 roku i w tym samym roku debiutowała na scenie gdańskiego Teatru Wybrzeże. Od stycznia 1955 roku grała w teatrach warszawskich: w Teatrze Narodowym (1955–1957), Teatrze Współczesnym (1957–1963), Teatrze Komedia (1964–1967), Studenckim Teatrze Satyryków (1969–1972), Teatrze Rozmaitości (1972–1985) i Teatrze Polskim (1985–1991). Występowała w rolach dramatycznych i charakterystycznych.

Ogromną popularność przyniósł Kalinie Jędrusik udział w programach telewizyjnych Kabaretu Starszych Panów oraz kreacje filmowe, m.in. Joanny w Lekarstwie na miłość w reż. Jana Batorego.

W latach 60. i 70. uchodziła za symbol seksu. W 1976 występowała w duetach z Violettą Villas, głównie w Stanach Zjednoczonych.

Kalina Jędrusik była wielką miłośniczką kotów. Po śmierci męża w 1978 r. opiekowała się nimi w swoim mieszkaniu na Żoliborzu.

Zmarła w nocy 7 sierpnia 1991, wskutek ataku astmy, na tle uczulenia na sierść kota.

Została pochowana w Alei Zasłużonych Cmentarza Powązkowskiego w Warszawie (grób 66). W plebiscycie na najlepszą aktorkę w historii polskiego filmu, zorganizowanym w 1996 r. przez redakcję pisma "Film" z okazji 100-lecia kina, zajęła trzecie miejsce.

Była córką Henryka Jędrusika, senatora RP w latach 1938-1939, żoną pisarza Stanisława Dygata (od 1954 r.), a także matką chrzestną piosenkarki Magdy Umer. Jej przyrodnim bratem jest urodzony w 1958 roku Maciej Jędrusik.

Role teatralne

  • 1953: Barbarzyńcy Maksyma Gorkiego – Katia (reż. Lidia Zamkow, Teatr Wybrzeże w Gdańsku)
  • 1954: Nie igra się z miłością Alfreda de Musset – Kamilla (reż. Hugon Moryciński, Teatr Wybrzeże w Gdańsku)
  • 1954: Panna bez posagu Aleksandra Nikołajewicza Ostrowskiego – Larysa Dmitriewna (reż. Łazarz Kobryński, Teatr Wybrzeże w Gdańsku)
  • 1955: Ostry dyżur Jerzego Lutowskiego – Zofia (reż. Erwin Axer, Teatr Narodowy w Warszawie)
  • 1956: Niewiele brakowało Thorntona Wildera – Gladys (reż. Jerzy Rakowiecki, Teatr Narodowy w Warszawie)
  • 1957: Złote czasy zacnego króla George'a Bernarda Shawa – Luiza Korualle (reż. Władysław Krasnowiecki, Teatr Narodowy w Warszawie)
  • 1957: Śmieszna historia Armanda Salacrou – Alicja "Kicia" (reż. Stanisław Bieliński, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1957: Nasze miasto Thorntona Wildera – Rebeka (reż. Erwin Axer, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1957: Pastorałka Leona Schillera – Anioł; Ewa (reż. Stanisława Perzanowska, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1958: Opera za 3 grosze Bertolta Brechta – Polly (reż. Konrad Swinarski, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1959: Pierwszy dzień wolności Leona Kruczkowskiego – Luzzi (reż. Erwin Axer, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1961: Zamek w Szwecji Françoise Sagan – Ofelia (reż. Andrzej Łapicki, Teatr Współczesny w Warszawie)
  • 1963: Gdy w ogrodzie botanicznym zakwitną wonne bzy, program złożony z różnych utworów (Sala Kongresowa Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie)
  • 1964: Rozkoszna wojna Charlesa Chiltona i Joan Littlewood (reż. Jan Biczycki, Teatr Komedia w Warszawie)
  • 1965: Śniadanie u Tiffany'ego Trumana Capote'a – Holly Golightly (reż. Jan Biczycki, Teatr Komedia w Warszawie)
  • 1966: Tabu Jacka Bocheńskiego – monodram (reż. Jerzy Markuszewski, Studencki Teatr Satyryków w Warszawie)
  • 1972: Cudzołóstwo ukarane Janusza Głowackiego – Gosia (reż. Lech Hellwig-Górzyński, Teatr Rozmaitości w Warszawie, scena STS)
  • 1977: Poskromienie złośnicy Williama Szekspira – Katarzyna (reż. Zbigniew Bogdański, Teatr Rozmaitości w Warszawie)
  • 1977: Lato w Nohant Jarosława Iwaszkiewicza – Geoge Sand (reż. Wojciech Solarz, Teatr Rozmaitości w Warszawie)
  • 1980: Demon ziemi Franka Wedekinda – Lulu (reż. Alexander Kraft, Teatr Rozmaitości w Warszawie)
  • 1982: Termopile polskie Tadeusza Micińskiego – Katarzyna II (reż. Andrzej Maria Marczewski, Teatr Rozmaitości w Warszawie)
  • 1985: Lord Claverton, według Męża stanu Thomasa Stearnsa Eliota – Pani Carghill (reż. Kazimierz Dejmek, Teatr Polski w Warszawie)
  • 1986: Damy i huzary Aleksandra Fredry – Panna Aniela (reż. Andrzej Łapicki, Teatr Polski w Warszawie)
  • 1987: Wzorzec dowodów metafizycznych Tadeusza Bradeckiego – Faustina Bordoni (reż. Tadeusz Bradecki, Teatr Polski w Warszawie)
  • 1989: Vatzlav Sławomira Mrożka – Nietoperzowa (reż. Kazimierz Dejmek, Teatr Polski w Warszawie)
  • 1989: Cyklop Władysława Terleckiego – Dama ze stolicy (reż. Andrzej Łapicki, Teatr Polski w Warszawie)
  • 1990: Tango Sławomira Mrożka – Eleonora (reż. Kazimierz Dejmek, Teatr Polski w Warszawie)

Teatr Telewizji

  • 1957: Abelard i Heloiza Rogera Vaillanda – Kochanka księcia (reż. Adam Hanuszkiewicz)
  • 1958: Apollo z Bellac Jeana Giraudoux – Agnieszka (reż. Adam Hanuszkiewicz)
  • 1958: Opera za 3 grosze Bertolta Brechta – Polly (reż. Konrad Swinarski)
  • 1958: Zmarnowane życie Adama Tarna – Janina (reż. Ludwik René)
  • 1959: Z minionych lat. Wieczór satyry rewolucyjnej, widowisko złożone z różnych utworów (reż. Konrad Swinarski)
  • 1961: Kobieta jest diabłem Prospera Mérimée (reż. Erwin Axer)
  • 1961: Choucas, według powieści Zofii Nałkowskiej (reż. Andrzej Szafiański)
  • 1962: Idy marcowe, według powieści Thorntona Wildera – Kleopatra (reż. Jerzy Gruza)
  • 1962: Świętoszek Moliera (reż. Tadeusz Byrski)
  • 1964: Ostry dyżur Jerzego Lutowskiego – Anna (reż. Andrzej Szafiański)
  • 1968: Brat marnotrawny Oskara Wilde'a – Gwendolina Fairfax (reż. Jerzy Gruza)
  • 1969: Boy'a igraszki kabaretowe, na podstawie tekstów Tadeusza Boya-Żeleńskiego (reż. Andrzej Łapicki)
  • 1969: Drugi strzał Roberta Thomasa (reż. Józef Słotwiński)
  • 1970: Archipelag Lenoir Armanda Salacrou – Księżna Karolina Borescu (reż. Edward Dziewoński)
  • 1970: Szal Francisa Durbridge'a – Kim (reż. Jan Bratkowski)
  • 1973: Za kurtyną Earla Derra Biggersa – Gloria Garland (reż. Jan Bratkowski)
  • 1974: Na jedną kartę Michaela Bretta – Molly Wheler (reż. Jan Bratkowski)
  • 1975: Cudowne dziecko, czyli... Agnieszki Osieckiej (reż. Romuald Szejd)
  • 1977: Żołnierz królowej Madagaskaru Juliana Tuwima – Kamilla (reż. Romuald Szejd)
  • 1977: Dom otwarty Michała Bałuckiego – Pulcheria (reż. Józef Słotwiński)
  • 1981: Paragraf 4, według powieści Paragraf 22 Josepha Hellera – Żona generała (reż. Marek Piwowski)
  • 1986: Goniec śmierci S. S. Van Dine'a – Lady Drukker (reż. Robert Lehman, pseud. Roberta Glińskiego)
  • 1986: Żeglarz Jerzego Szaniawskiego – Doktorowa (reż. Wojciech Solarz)
  • 1987: Branzilla, według opowiadania Tomasza Manna – Primadonna Amati (reż. Michał Kwieciński)
  • 1989: Maestro Jarosława Abramowa-Newerlego – Ksenia (reż. Marek Nowicki)
  • 1989: Zamek, według powieści Franza Kafki – Oberżystka (reż. Marek Weiss-Grzesiński)
  • 1990: Vatzlav Sławomira Mrożka – Nietoperzowa (reż. Kazimierz Dejmek)

Filmografia

  • 1957: Ewa chce spać (reż. Tadeusz Chmielewski) – Biernacka, mieszkanka hotelu robotniczego
  • 1958: Kalosze szczęścia (reż. Antoni Bohdziewicz) – Sonia, dziewczyna z domu publicznego
  • 1958: Wolne miasto (reż. Stanisław Różewicz) – kelnerka w piwiarni
  • 1959: Sygnały (reż. Jerzy Passendorfer) – sąsiadka Zosi i Janka
  • 1960: Niewinni czarodzieje (reż. Andrzej Wajda) – dziennikarka
  • 1960: Powrót (reż. Jerzy Passendorfer) – Anka, żona Andrzeja
  • 1961: Dziś w nocy umrze miasto (reż. Jan Rybkowski) – prostytutka
  • 1962: Jak być kochaną (reż. Wojciech Jerzy Has) – kobieta słuchająca w kawiarni wojennych opowieści Rawicza
  • 1962: Jutro premiera (reż. Janusz Morgenstern) – Barbara Percykówna, początkująca aktorka
  • 1962: Czas przybliża, czas oddala, nowela telewizyjna w ramach filmu Spóźnieni przechodnie (reż. Jan Rybkowski) – Anna
  • 1962: Nauczycielka, nowela telewizyjna w ramach filmu Spóźnieni przechodnie (reż. Jan Rybkowski) – w roli samej siebie
  • 1962: Szpital, film krótkometrażowy (reż. Janusz Majewski) – kobieta śpiewająca w szafie
  • 1962: Śpiewa Kalina Jędrusik, film złożony z czterech piosenek artystki zarejestrowanych przez telewizję (reż. T. Kołaczkowski, Ryszard Lindenbergh, Stanisław Wohl)
  • 1964: Pingwin (reż. Jerzy Stefan Stawiński) – dubbing postaci Baśki
  • 1964: Upał (reż. Kazimierz Kutz) – Zuzanna, szefowa dziewczęcej brygady antyudarowej im. Kupały
  • 1965: Uprzejmy morderca, drugi odcinek serialu telewizyjnego Kapitan Sowa na tropie (reż. Stanisław Bareja) – Kazimiera Paluch "Fatima"
  • 1965: Lekarstwo na miłość (reż. Jan Batory) – Joanna
  • 1965: Niedziela pierwsza, nowela w ramach filmu Zawsze w niedziele (reż. Ryszard Ber) – Irena Krawczyk, żona bramkarza Antoniego
  • 1966: Gdzie jest trzeci król (reż. Ryszard Ber) – Małgorzata Sadecka, konserwatorka dzieł sztuki współpracująca z gangiem
  • 1966: Odwiedziny o zmierzchu (reż. Jan Rybkowski) – dama, kochanka hrabiego
  • 1967: Jowita (reż. Janusz Morgenstern) – Helena Księżak, żona trenera
  • 1968: Lalka (reż. Wojciech Jerzy Has) – Kazimiera Wąsowska
  • 1968: Molo (reż. Wojciech Solarz) – Wanda, dziennikarka
  • 1970: Dzięcioł (reż. Jerzy Gruza) – dziewczyna na prywatce
  • 1971: Nos (reż. Stanisław Lenartowicz) – kochanka majora Kowalewa
  • 1974: Ziemia obiecana (reż. Andrzej Wajda) – Lucy Zuckerowa, żona fabrykanta
  • 1975: Mazepa (reż. Gustaw Holoubek) – kasztelanowa Robroncka
  • 1980: Levins Mühle, tytuł polski Młyn Lewina, film prod. NRD (reż. Horst Seemann) – Antonia, Cyganka
  • 1981: Pogotowie przyjedzie (reż. Zbigniew Rebzda) – wicedyrektorka pogotowia
  • 1982: Hotel Polan und seine Gäste, tytuł polski Hotel Polanów i jego goście, serial telewizyjny prod. NRD (reż. Horst Seemann) – Józefina Polan
  • 1984: Baryton (reż. Janusz Zaorski) – Gertruda, charakteryzatorka śpiewaka Antonia Taviatiniego
  • 1984: O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji (reż. Piotr Szulkin) – żona milionera
  • 1984: Porcelana w składzie słonia (reż. Andrzej Czekalski) – w roli samej siebie
  • 1985: C.K. Dezerterzy (reż. Janusz Majewski) – madame Elli
  • 1985: Dziewczęta z Nowolipek (reż. Barbara Sass) – Maria Prymasiak, córka stróżowej kamienicy
  • 1985: Jezioro Bodeńskie (reż. Janusz Zaorski) – kobieta słuchająca muzyki Chopina
  • 1987: Misja specjalna (reż. Janusz Rzeszewski) – aktorka z rewii
  • 1988: Hanussen, film prod. zachodnioniemiecko-węgierskiej (reż. István Szabó) – baronowa Stadler
  • 1990: Jeremi Przybora, film dokumentalny (reż. Magda Umer) – fragmenty wieczorów Kabaretu Starszych Panów z udziałem artystki
  • 1991: 30 door key, tytuł polski Ferdydurke (reż. Jerzy Skolimowski) – profesorowa
  • 1991: La double vie de Véronique, tytuł polski Podwójne życie Weroniki (reż. Krzysztof Kieślowski) – kierowniczka chóru

Filmy poświęcone

  • 1992: Kalina, film dokumentalny (reż. Jan Sosiński, Zbigniew Dzięgiel)
  • 1995: Nie odchodź... 12 wspomnień o Kalinie Jędrusik, film dokumentalny (realizacja Tadeusz Pawłowicz)

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kalina_J%C4%99drusik


Ciekawostki, anegdoty

Kalina Jędrusik

  • Guciu, myśmy już byli...

Opis: do Gustawa Holoubka.

O Kalinie Jędrusik

  • Kalina Jędrusik zostawiła po sobie pewien niedosyt. Była to niewątpliwie aktorka niedoceniona za życia. Polska kinematografia nie potrafiła wykorzystać wszystkich jej talentów i predyspozycji. Wydaje mi się, że tym bardziej jest w naszej pamięci im – paradoksalnie – mniej się w zawodzie aktorskim zrealizowała. Towarzyszy jej osobie pewien motyw niedokończenia, niedosytu. Kalina znana była między innymi z braku pokory i z... zamiłowania do przekleństw, a słyszałam, że robiła to z nieporównywalnym wdziękiem.

Autor: Renata Dancewicz
Źródło: „Dziennik Zachodni”, 27 czerwca 2007


Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Kalina_J%C4%99drusik