reklama, polskie cmentarze
Kwiaty, prezenty, �yczenia, upominki

cmentarz

cmentarze

dokumenty

testament

ewidencja

kondolencje

kremacja

kwiaty

lapidarium

mogiła

nekrolog

nekropolia

opieka

nad

grobami

pochówek

polskie

porady

SAGRO

spis

zmarłych

sprzątanie

grobów

system

zarządzania

cmentarzami

szpital

usługi

pogrzebowe

wirtualna

świeczka

wirtualny

znicz

wybitni

Polacy

wyszukiwarka

grobów

zakład

pogrzebowy

zapal

zarządca

cmentarza

zasiłek

zgon

znani

Polacy


Strona główna  »  Dział wybitnych  »  Gągor Franciszek


Gągor Franciszek

Gen. Franciszek Gągor, Warszawa, 15 sierpnia 2008, Zdj. Mariusz Kubik, Źródło Kmarius, Wikipedia, Plik udost. na licencji GNU FDL 1.2 oraz CC 3.0

Urodzony(-a): 08 Wrzesień 1951 ( w Koniuszowej k. Nowego Sącza)

Zmarł(-a): 10 Kwiecień 2010 ( w Smoleńsku)

Pochowany (-a): na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach


Życiorys

Polski dowódca wojskowy, oficer Wojsk Lądowych, specjalista w dziedzinie rozpoznania i operacji pokojowych, generał i doktor nauk wojskowych, szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w latach 2006-2010. Był żonaty, miał dwoje dzieci. Biegle władał językiem angielskim, znał także język rosyjski i francuski. Interesował się historią i tenisem ziemnym. Wraz z Krzysztofem Paszkowskim napisał książkę pt. "Międzynarodowe operacje pokojowe w doktrynie obronnej Rzeczypospolitej Polskiej" (wyd. 1999).

Był absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza w Nowym Sączu (matura w 1969). W latach 1969–1973 studiował w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Był także absolwentem filologii angielskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1983) oraz studiów strategicznych w Akademii Obrony NATO w Rzymie (2001). W 1998 w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie obronił rozprawę naukową nt. "Międzynarodowe operacje pokojowe oraz ich miejsce we współczesnej doktrynie obronnej Rzeczypospolitej Polskiej" i uzyskał stopień naukowy doktora nauk wojskowych. W 2002 odbył Podyplomowe Studia Strategiczno-Operacyjne na Narodowym Uniwersytecie Obrony Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie.

Po promocji oficerskiej został skierowany do 2 Pułku Czołgów Średnich, w którym służył na stanowisku dowódcy plutonu rozpoznania, a następnie dowódcy kompanii rozpoznania. W 1978 wyznaczono go starszym wykładowcą w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych. Od 1988 do 1990 był starszym oficerem operacyjnym ds. kontyngentów wojskowych w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego Wojska Polskiego, a następnie pracował w Zarządzie Wojskowych Spraw Zagranicznych.

W latach 1976–1977, będąc starszym oficerem operacyjnym w polskim kontyngencie, brał udział w misji pokojowej II Doraźnych Sił Pokojowych ONZ w Egipcie (UNEF II – Second United Nations Emergency Force). Od 1980 do 1985 kierował Pionem Operacyjnym PKW na Misji Obserwacyjnej Sił Narodów Zjednoczonych ds. Nadzoru Rozdzielenia Wojsk na Wzgórzach Golan (UNDOF – United Nations Disengagement Observer Force), natomiast w latach 1989–1990 pełnił funkcję zastępcy szefa Logistyki Sił Narodów Zjednoczonych w tej operacji. W 1991 został zastępcą dowódcy polskiego kontyngentu w Operacji "Pustynna Burza", a w 1992 służył jako zastępca dowódcy sektora Misji Obserwacyjnej ONZ w Iraku i Kuwejcie (UNIKOM – United Nations Iraq-Kuwait Observation Mission).

W 1992 objął stanowisko szefa Oddziału Operacji Pokojowych Zarządu Wojskowych Spraw Zagranicznych, które w 1993 przemianowano na szefa Oddziału Misji Pokojowych Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych. Następnie kontynuował służbę w Departamencie Wojskowych Spraw Zagranicznych Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie, gdzie był kolejno dyrektorem Biura Kontroli Zbrojeń i Misji Międzynarodowych – zastępcą dyrektora Departamentu (1993–1996) oraz dyrektorem Departamentu (1996–1999). W 1999 został szefem Generalnego Zarządu Operacyjnego P-3 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie.

W 2003 kierował Misją Obserwacyjną ONZ w Iraku i Kuwejcie, po czym pełnił funkcję dowódcy Sił Narodów Zjednoczonych ds. Nadzoru Rozdzielenia Wojsk na Wzgórzach Golan. W latach 2004–2006 był polskim przedstawicielem wojskowym przy Komitetach Wojskowych NATO i Unii Europejskiej w Brukseli. 27 lutego 2006 został szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

W wyniku śmierci 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku przedwcześnie zakończył służbę. Trumna z jego ciałem przybyła do Polski 16 kwietnia 2010 roku o godz. 22:00.

21 kwietnia został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_G%C4%85gor


Ciekawostki, anegdoty

Awanse

  • podporucznik – 1973
  • porucznik – 1976
  • kapitan – 1980
  • major – 1985
  • podpułkownik – 1989
  • pułkownik – 1993
  • generał brygady – 1997
  • generał dywizji – 2003
  • generał broni – 2006
  • generał – 2006

Odznaczenia

  • Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (2010, pośmiertnie)
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
  • Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
  • Medal Pro Memoria
  • Komandoria Legii Honorowej (Légion d'honneur, 17 grudnia 2008, Francja)
  • Komandoria Legii Zasługi (Legion of Merit, 22 maja 2008, USA)
  • Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Ordem do Mérito, 1 września 2008, Portugalia)
  • Odznaka Honorowa Przemysła Ottokara II, Króla Żelaznego i Złotego (Čestný odznak Přemysla Otakara II., krále železného a zlatého, 1 marca 2007, Czechy)
  • Medal ONZ za misję UNEF II
  • Medal ONZ za misję UNDOF
  • Medal ONZ za misję UNIKOM
  • Odznaka Skoczka Spadochronowego

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_G%C4%85gor


Galeria

Grób generała Franciszka Gągora, Zdj. Japanriver, Źródło Wikipedia, Plik udost. na licencji GNU FDL 1.2 oraz CC 2.5 Gen. Franciszek Gągor – Święto Wojska Polskiego, defilada w Alejach Ujazdowskich; Warszawa 15 sierpnia 2008, Zdj. Mariusz Kubik, Źródło Kmarius, Wikipedia, Plik udost. na licencji GNU FDL 1.2 oraz CC 3.0