Strona główna » Dział wybitnych » Błasik Andrzej Eugeniusz
Urodzony(-a): 11 Październik 1962 ( w Poddębicach)
Zmarł(-a): 10 Kwiecień 2010 ( w Smoleńsku)
Pochowany (-a): na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Generał broni pilot Wojska Polskiego, od 19 kwietnia 2007 do 10 kwietnia 2010 dowódca Sił Powietrznych Rzeczypospolitej Polskiej. Prywatnie mąż Ewy Błasik, magistra administracji samorządowej, oraz ojciec dwójki dzieci: córki Joanny i syna Michała. Interesował się sportem, turystyką, wędkarstwem i fotografią.
W latach 1977–1981 kształcił się w Liceum Lotniczym przy Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Następnie wstąpił do "Szkoły Orląt", po ukończeniu której w 1985 otrzymał promocję oficerską i stopień wojskowy podporucznika w grupie pilotów korpusu osobowego lotnictwa.
W okresie od 1993 do 1995 studiował w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, po ukończeniu której uzyskał dyplom i tytuł oficera dyplomowanego. Był również absolwentem Holenderskiej Akademii Obrony w Hadze (1998) oraz Szkoły Wojennej Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Montgomery (2005).
Służba wojskowa
Na pierwsze stanowisko służbowe – pilota – został skierowany do 8. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Mirosławcu. W 1987 przeniesiono go do 40. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Świdwinie, gdzie był starszym pilotem, dowódcą klucza, oficerem nawigatorem eskadry, zastępcą dowódcy eskadry i dowódcą eskadry. Od 1995 służył w Szefostwie Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej w Warszawie. Pełnił kolejno obowiązki starszego inspektora Oddziału Nawigacji, starszego inspektora Oddziału Szkolenia oraz starszego specjalisty Oddziału Operacyjnego.
W 2001 objął funkcję szefa Szkolenia 2 Brygady Lotnictwa Taktycznego w Poznaniu, a w 2002 został dowódcą 31. Bazy Lotniczej w Poznaniu. Dowodzona przez niego jednostka wojskowa otrzymała w 2003 "Znak Honorowy Sił Zbrojnych RP" za zabezpieczenie międzynarodowych manewrów pk. "NATO Air Meet 2003". Od 2004 był szefem Oddziału Zastosowania Bojowego w Dowództwie Sił Powietrznych, natomiast w latach 2005–2007 dowodził 2. Brygadą Lotnictwa Taktycznego. 15 sierpnia 2005 otrzymał awans do stopnia generała brygady. Później przez krótki czas pełnił funkcję komendanta-rektora Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych. Z dniem 19 kwietnia 2007 wyznaczono go dowódcą Sił Powietrznych i awansowano na generała dywizji. 15 sierpnia 2007 otrzymał awans do stopnia generała broni.
Był pilotem klasy mistrzowskiej, posiadał ogólny nalot 1592 godzin, w tym 482 godzin na samolocie Su-22. Miał uprawnienia instruktorskie do szkolenia we wszystkich warunkach atmosferycznych na samolotach Su-22 i PZL TS-11 Iskra. Wykonywał także loty na samolotach Zlin-42M, PZL-101, Lim-2, Lim-5, Lim-6M i Jak-40. Posiadał tytuł honorowy "Zasłużony pilot wojskowy".
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku. 15 kwietnia 2010 Bronisław Komorowski, wykonujący obowiązki Prezydenta RP, postanowieniem Nr 112-8-2010 mianował go pośmiertne generałem. 28 kwietnia został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie; w uroczystościach pogrzebowych uczestniczył m.in. Dowódca Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Europie gen. Roger A. Brady.
Odznaczenia
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_B%C5%82asik
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_B%C5%82asik