Bentkowski Feliks

Urodzony(-a): 27 Maj 1781 ( w Lubartowie)

Zmarł(-a): 23 Sierpień 1852 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

---

Życiorys

Historyk literatury, bibliograf. Autor pierwszej historii literatury polskiej. Wolnomularz członek loży masońskiej Wielki Wschód Polski.

W latach 1802-1803 studiował w Niemczech na uniwersytecie w Halle, był też tam lektorem języka i literatury polskiej. Wrócił do kraju i w roku 1803 podjął pracę jako nauczyciel w Liceum Warszawskim. Wykładał literaturę polską, a w 1811 został kierownikiem biblioteki. Od roku 1817 do roku 1832 był profesorem historii powszechnej na Uniwersytecie Warszawskim, kilkakrotnym dziekanem Wydziału Nauk i Sztuk Pięknych.

Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk, brał udział w pracach nad polską ortografią. W latach 1815-1821 redagował miesięcznik, naukowo-literacki Pamiętnik Warszawski. W roku 1814 wydał "Historię literatury polskiej wystawionej w spisie dzieł drukiem ogłoszonych" (t.1-2 1814). W dziele tym dokonał podsumowania wiedzy o polskiej literaturze. Sklasyfikował według gatunków literackich dzieła, jak i analizował i oceniał twórczość najwybitniejszych autorów. Praca ta odegrała dużą rolę, stając się przyczynkiem do dalszych poszukiwań i badań nad literaturą polską. W roku 1816 Feliks Bentkowski, jako pierwszy został uhonorowany godnością "Doktora honoris causa" Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1825 Bentkowski zaprojektował Pomnik Unii Lubelskiej w Lublinie. Po przejściu na emeryturę od roku 1831, pełnił funkcję honorowego sędziego pokoju, a od roku 1837 do śmierci, kierował Archiwum Głównym Królestwa Polskiego. Jego córka Klementyna wyszła za mąż za Kazimierza Stronczyńskiego.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Feliks_Bentkowski

---

Ciekawostki, anegdoty

W Warszawie znajduje się kamienica Bentkowskiego, aktualnie to Warszawski Dom Ekonomisty – klasycystyczna, trzykondygnacyjna kamienica wzniesiona ok. 1820–1822 r. znajdująca się przy ul. Nowy Świat nr 49 w Warszawie. Projekt budynku wykonał Hilary Szpilowski dla Feliksa Bentkowskiego (prof. Uniwersytetu Warszawskiego, dziekana Wydziału Nauk i Sztuk Pięknych). Budynek wraz z ogrodem został wpisany do rejestru zabytków.

W drugiej połowie XIX wieku w kamienicy mieszkał Adam Zelt (rzeźbiarz). Budynek został przebudowany w XIX wieku i na początku XX wieku. Następnie uległ spaleniu podczas II wojny światowej (1939) i został częściowo wyburzony. W latach 1947–1949 odbudowany według projektu Zygmunta Stępińskiego i Mieczysława Kuzmy.

Kamienica zbudowana jest na planie prostokąta. W środkowej części fasady znajdują się cztery doryckie półkolumny. Jest to budynek 11-osiowy, 2-traktowy, z balkonem na pierwszym pietrze (znajdującym się nad bramą).

Obecnie w kamienicy Bentkowskiego znajduje się siedziba Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. W 2008 r. PTE poczyniło przygotowania zmierzające do renowacji elewacji i remontu dachu budynku. Wymieniono m.in. piony instalacji elektrycznej, przeprowadzono renowację żyrandoli oraz kinkietów znajdujących się w sali im. E. Lipińskiego.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Bentkowskiego_w_Warszawie

---

Galeria