Syn Boży

Z hebrajskiego ben Elohim, z greckiego ho hios tu theu, w Starym Testamencie termin odnoszony do aniołów, Izraela jako ludu wybranego, Dawida i królów na tronie Dawidowym, także częsty element oficjalnej tytulatury innych władców, np. cesarzy (łacińskie "divi filius").
W Nowym Testamencie, jako tytuł chrystologiczny, uwydatnia (zwłaszcza u św. Jana) szczególną więź łączącą Jezusa z Bogiem - jej istotą jest jedność wiedzy, działania i chwały. Takie rozumienie pojęcia Syna Bożego stanowi jedną z zasad trynitarnej koncepcji Boga (Trójca Św.).
Odmienne interpretacje Bożego synostwa Jezusa prowadzą do herezji (np. arianizm).

Źródło: http://portalwiedzy.onet.pl