Albertyni

Zgromadzenie Braci III Zakonu Św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim, zakon laicki, który 1888 ukonstytuował się samorzutnie w Krakowie spośród osób skupionych wokół A. Chmielowskiego, kierujących się zasadami zawartymi w jego Przewodniku (1888). Po śmierci założyciela opracowano dodatkowe konstytucje, które 1928 zatwierdził arcybiskup krakowski. Celem albertynów jest opieka nad ubogimi, prowadzenie przeznaczonych dla nich przytułków i szpitali, organizowanie im miejsc pracy itp. Albertyni prowadzą też hospicja dla nieuleczalnie chorych i domy specjalne dla chorych psychicznie. Ślubują ubóstwo - nie posiadają żadnej własności, ani indywidualnej, ani zbiorowej. W duchowości najbliżsi są franciszkanom. Zakon działa głównie na południu Polski. Ma gałąź żeńską: albertynki (Zgromadzenie Sióstr III Zakonu Św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim), których współzałożycielkami 1891 były A.F. Lubańska i M.K. Silukowska, ustawy albertynek opracowała M. Jabłońska (zatwierdzone 1926).

Źródło: http://portalwiedzy.onet.pl