Strona główna » Słownik pojęć » Acheiropoietos
Z grec. Αχειροποίητος; ros. нерукотворный, нерукотворенный) – wizerunek postaci stworzonej w nadnaturalny, cudowny sposób - nie ręką ludzką.
W starożytnej Grecji czczono wiele wizerunków, którym przypisywano też niezwykłe moce. W ikonografii chrześcijańskiej przedstawienie Jezusa Chrystusa powstałe w sposób nadprzyrodzony, bez udziału człowieka, poprzez odbicie wizerunku twarzy na chuście lub całunie, a także Matki Bożej i świętych. W prawosławiu ikona typu Acheiropoietos nazywana jest ikoną ikon – uważana jest za obraz uzasadniający wszelkie inne wyobrażenia religijne, stanowi prototyp i źródło wszelkich innych przedstawień, jako obraz łączący w sobie nieopisywalne Bóstwo i opisywalne człowieczeństwo Chrystusa. We wschodniej tradycji chrześcijańskiej, stanowi też najważniejsze świadectwo przemawiające za kultem ikon (przeciw ikonoklazmowi) oraz dowód prawdziwości wcielenia drugiej osoby Trójcy.
Najbardziej znanymi przykładami wizerunków Jezusa Chrystusa są: obrazy z Kamulii, Rzymu i z Memfis oraz Całun turyński. Wśród przedstawień Chrystusa wyróżnia się dwa typy acheiropoietosu:
Istnieją też przedstawienia tego typu związane z Matką Boską. Do najsłynniejszych należy wyobrażenie Matki Boskiej z Gwadelupe zachowane na płaszczu Indianina, któremu ukazała się Maryja.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Acheiropoietos