Strona główna » Dział wybitnych » Ulatowski Kazimierz
Urodzony(-a): 02 Sierpień 1884 ( Łekno)
Zmarł(-a): 12 Styczeń 1975 ( Poznań)
Pochowany (-a): Cmentarz Komunalny w Poznaniu
Kazimierz Józef Ulatowski, polski architekt i historyk architektury.
W latach 1903-1908 studiował na Wydziale Architektury Politechniki w Berlinie-Charlottenburgu oraz na Politechnice w Stuttgarcie. W latach 1908-1910 był zatrudniony w pracowni krakowskiego architekta Franciszka Mączyńskiego. W lipcu 1910 roku wyjechał do Poznania.
Do wybuchu I wojny światowej prowadził tam własną pracownię. Na początku lat 20. wyjechał do Bydgoszczy, gdzie w latach 1920-1922 był dyrektorem Państwowej Szkoły Przemysłu Artystycznego. 17 lipca 1925 roku Rada Miejska w Toruniu powołała Kazimierza Ulatowskiego na stanowisko płatnego członka Magistratu miasta Torunia i naczelnika WydziałuBudownictwa, powierzając mu jednocześnie pełnienie funkcji decerdenta Archiwum, Muzeum i Książnicy Miejskiej. Na stanowisku miejskiego radcy budownictwa pracował blisko 12 lat.
W 1937 roku objął stanowisko naczelnika Wydziału Kultury i Oświaty Zarządu Miejskiego. W czerwcu 1939 roku przeszedł na emeryturę i wyjechał do Poznania, gdzie pozostał do końca życia. Od powstania w 1955 roku Politechniki Poznańskiej był jej pracownikiem naukowym. Jest autorem podręczników o architekturze. Był współzałożycielem Szkoły Sztuk Zdobniczych w Poznaniu, wiceprezesem Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania. W 1960 roku przeszedł na emeryturę. Był miłośnikiem i znawcą architektury antycznej i renesansowej. Tematowi temu poświęcił kilka publikacji.
W latach 1908-1975, według projektów i pod nadzorem Kazimierza Ulatowskiego, zrealizowano około 45 prac budowlanych. Większość z nich stanowią realizacje poznańskie, z których do najważniejszych należą: kamienica przy Starym Rynku 44 (ob. siedziba PKO BP), domy przy ul. Słowackiego 18/19, Gąsiorowskich 5/54 i Kolejowej 55/55a, Salon Wystawowy Towarzystwa Sztuk Pięknych przy pl. Wolności 18 (zburzony w czasie wojny).
Po wojnie Ulatowski brał czynny udział przy odbudowie Starego Rynku w Poznaniu. Według jego projektu zrealizowano m.in. odbudowę kościoła św. Michała. Powstało także kilka prac na prowincji, m.in.: dwór dra Juliana Trzcińskiego w Ostrowie nad Gopłem, zakład zdrojowy w Ciechocinku, sierociniec w Grudziądzu, kościół św. Wojciecha w Starogardzie Gdańskim, kościoły w Białośliwiu, Obłużu, Kawnicach i Konarzynie oraz kaplica centralna na cmentarzu poległych w Brodnicy. Był również autorem projektu przebudowy ratusza w Ostrowie Wielkopolskim.
Najważniejsze prace Ulatowskiego powstały w Toruniu. W tym mieście architekt wykonał kilkanaście projektów gmachów użyteczności publicznej, domów mieszkalnych, kościołów i pomników. Zrealizowane zostały następujące projekty: budynek Dyrekcji Lasów Państwowych (ul. Mickiewicza 9, 1926-27), Kasa Chorych (ob. Miejska Przychodnia Specjalistyczna, ul. Uniwersytecka 17, 1928), hala wystawowa (ob. Centrum Targowe "Park", Szosa Bydgoska 3, 1928, rozbudowana w latach 2005-06), kościół Chrystusa Króla (ul. Kościuszki 28, 1929/1930), budynek Towarzystwa Domu Społecznego (obecnie Dom Studenta nr 1, ul. Mickiewicza 2/4, 1935), budynek Dyrekcji Dróg Wodnych (ob. Wojewódzki Szpital Obserwacyjno-Zakaźny, ul. Krasińskiego 4), dom własny (ul. Legionów 14) oraz domy przy Szosie Chełmińskiej 37 i Przy Rzeźni 33, a także pomnik poległych (zburzony w czasie wojny). Obiekty te zasadniczo reprezentują nurt uproszczonego klasycyzmu.
Wydane książki i skrypty:
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Ulatowski
Zdjęcie: Ratusz w Ostrowie Wielkopolskim po przebudowie, wg projektu K. Ulatowskiego, Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Ulatowski