Strona główna » Dział wybitnych » Sendorek Jan
Urodzony(-a): 20 Październik 1896 ( w Grabiu)
Zmarł(-a): 20 Marzec 1932 ( w Warszawie)
Pochowany (-a): na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie
Polski wojskowy, pułkownik pilot Wojska Polskiego.
Pochodził z rodziny chłopskiej. W sierpniu 1914 zaciągnął się do Legionów Polskich, z czasem osiągając stopień porucznika w 2 Pułku Piechoty Legionów (był zastępcą dowódcy 2 kompanii). W 1915 został ciężko ranny w twarz podczas walk nad Styrem na Wołyniu, po czym przez długi czas przebywał na leczeniu[1]. Po przejściu II Brygady na Ukrainę, został internowany przez Austriaków. W listopadzie 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego i przydzielony do macierzystego 2 Pułku Piechoty Legionów. Został w nim dowódcą batalionu i walczył na froncie.
W sierpniu 1919 wyznaczony został na stanowisko dowódcy batalionu lotniczego w Warszawie, a następnie w Krakowie, w stopniu podpułkownika. W czasie wojny z bolszewikami, w sierpniu 1920, był organizatorem i dowódcą ochotniczego 240 Pułku Piechoty.
Po wojnie ukończył Niższą i Wyższą Szkołę Pilotów, po czym w 1922 został komendantem Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu[1] i oficerem nadetatowym 2 Pułku Lotniczego. Od kwietnia 1925 do maja 1926 dowodził 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Po przewrocie majowym przeniesiony do Warszawy, tutaj od maja 1926 do czerwca 1929 był dowódcą 1 Pułku Lotniczego. Od 1929 był zastępcą szefa Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych. Zmarł 20 marca 1932 wskutek zaczadzenia w swoim mieszkaniu. Pochowany został w Krakowie.
Jego brat Andrzej (1907-1993) był również pilotem wojskowym, uczestnikiem kampanii wrześniowej, pilotem Dywizjonu 306.
Awanse
Ordery i odznaczenia
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Sendorek