Osiecka Agnieszka

Urodzony(-a): 09 Październik 1936 ( Warszawa)

Zmarł(-a): 07 Marzec 1997 ( Warszawa)

Pochowany (-a): Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

---

Życiorys

Agnieszka Osiecka była wybitną polską poetką, autorką ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek, pisarką, autorką oraz reżyserem spektakli teatralnych i telewizyjnych, a także dziennikarką. Do dziś jej piosenki śpiewane są przez wszystkie pokolenia Polaków. Z pewnością wszyscy znają "A ja wolę moją mamę", "Damą być", "Małgośka", "Mój pierwszy bal", "Nie spoczniemy", "Niech żyje bal", "Sing sing", "Szaloną być", czy "Zielono mi".

Dzieciństwo, studia i przygoda z STS - em

Agnieszka Osiecka urodziła się 9 października 1936 roku w Warszawie. Jej ojciec, Wiktor Osiecki był pianistą i kompozytorem, a mama - Maria Osiecka z domu Sztechman była polonistką. Pierwsze lata swojego dzieciństwa, Agnieszka Osiecka spędziła w stolicy Tatr, Zakopanem. Po wojnie, cała rodzina przeprowadziła się do Warszawy.

W 1952 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Marii Curie - Skłodowskiej, a następnie rozpoczęła studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Ponadto, wykształcenie wyższe zdobyła w Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi, uzyskując dyplom reżysera. Jednak ostatecznie porzuciła reżyserię i postanowiła na stałe związać się z pisaniem.

W czasie studiów Agnieszka Osiecka rozpoczęła współpracę ze Studenckim Teatrem Satyryków, gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Dla STS - u napisała 166 utworów, głównie o tematyce lirycznej, np. "Widzisz mała", "Piosenka o okularnikach", czy "Zabawa w Sielance". Ponadto, reportaże oraz eseje jej autorstwa ukazywały się na łamach pism literackich i młodzieżowych. Do 1972 roku zasiadała w radzie artystycznej Teatru.

Współpraca z Polskim Radiem

W 1962 roku piosenką "Mój pierwszy bal" zadebiutowała na antenie Polskiego Radia (w nagraniu Kaliny Jędrusik). W latach 1963 - 1968 prowadziła Radiowe Studio Piosenki, które między innymi zajmowało się działalnością wydawniczą. Studio wydało ponad 500 piosenek, a także wypromowało wiele wybitnych gwiazd polskiej estrady. Studio Programu II Polskiego Radia, gdzie odbywają się prestiżowe koncerty gwiazd muzyki, nazwano imieniem Agnieszki Osieckiej.

W tym samym roku, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza wydała pierwszy zbiór piosenek Agnieszki Osieckiej - "Kolory".

W 1963 roku Agnieszka Osiecka wystąpiła na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie piosenką "Piosenka o okularnikach" zdobyła nagrodę indywidualną oraz aż sześć wyróżnień za utwory "Białe małżeństwo", "Czerwony Kapturek", "Gdzie jest szlagier", "Kochankowie z ulicy Kamiennej", "Solo na kontrabasie" i "Ulice wielkich miast".

W 1967 roku Polskie Nagrania wydały pierwszą autorską płytę Agnieszki Osieckiej - "Piosenki Agnieszki Osieckiej".

Agnieszka Osiecka jako autorka spektakli teatralnych i telewizyjnych

Agnieszka Osiecka, oprócz pisania niesamowitych tekstów, tworzyła również sztuki oraz spektakle z piosenkami dla teatrów oraz telewizji. W 1963 roku napisała (wraz z kompozytorem Adamem Sławińskim) cykl programów "Listy śpiewające", w których zostały przedstawione trudności ludzi, którzy chcieliby osiągnąć głębsze porozumienie.

Przez wiele lat była związana z Teatrem Ateneum. To na deskach tego teatru została wystawiona jej pierwsza sztuka "Niech no tylko zakwitną jabłonie". Od 1994 roku współpracowała z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi – uznane przez krytykę za najdoskonalsze w jej artystycznym dorobku. Co roku odbywają się w nim półfinałowe koncerty konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej pod nazwą  Pamiętajmy o Osieckiej.

Pasja pisania

Agnieszka Osiecka pisała też opowiadania (Biała bluzka), książki fabularne (m.in. Czarna wiewiórka, Salon gier), wspomnieniowe (Szpetni czterdziestoletni, Na początku był negatyw, Rozmowy w tańcu) i skierowane do najmłodszych czytelników (m.in. Dzień dobry Eugeniuszu, Wzór na diabelski ogon, Ptakowiec, Szczególnie małe sny, Dixie – opowiadanie na podstawie którego powstał serial animowany oraz sztuki teatralne (m.in. adaptacje Singera: Sztukmistrz z Lublina; Wilki, Darcie pierza).

Agnieszka Osiecka zmarła 7 marca 1997 roku. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Agnieszka Osiecka została pośmiertnie odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: www.okularnicy.org.pl, www.wikipedia.pl,

Fot. autorstwa Marka Holzmana, udostępnione na www.wikipedia.pl 15.04.2009.

---

Ciekawostki, anegdoty

We wrześniu 2010 roku nakładem wydawnictwa Agora ukazał się tom korespondencji między Agnieszką Osiecką i Jeremim Przyborą z lat 1964 - 1966 „Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory listy na wyczerpanym papierze”. Za zgodą Agaty Passent, córki Osieckiej, i Konstantego Przybory, syna Jeremiego, opublikowano korespondencję ludzi związanych głębokim uczuciem.

Agnieszka Osiecka jest autorką słynnego sloganu reklamowego Coca cola – to jest to!

Dorobkiem Agnieszki Osieckiej zajmuje się założona przez córkę poetki Agatę Passent Fundacja Okularnicy. Obecnie wydaje 14-tomowy Wielki śpiewnik Agnieszki Osieckiej. W 1997 roku na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu Magda Umer przedstawiła wyreżyserowany przez siebie koncert-spektakl Zielono mi, składający się z piosenek Agnieszki Osieckiej, w którym wystąpiła plejada gwiazd polskiej estrady muzycznej.

Źródło: www.wikipedia.pl, www.okularnicy.org.pl