Strona główna » Dział wybitnych » Nowacki Kazimierz
Urodzony(-a): 19 Listopad 1928 ( _)
Zmarł(-a): 30 Wrzesień 1996 ( w Krakowie)
Pochowany (-a): na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie
Historyk sztuki, znawca teatru, publicysta, docent dr hab., pracownik Zakładu Teatrologii UJ, wicedyrektor Muzeum UJ, dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie, wieloletni sekretarz, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.
Jego ojciec, Mieczysław, był fryzjerem a matka Michalina - modniarką. W 1942 r. rozpoczął praktykę w zakładzie fotograficznym Stanisława Kolowcy przy krakowskim Muzeum Przemysłowo-Technicznym im. Adriana Baranieckiego. Po maturze w 1948 roku studiował jednocześnie dziennikarstwo na Wyższej Szkole Nauk Społecznych i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego praca magisterska (napisana pod kierownictwem Tadeusza Dobrowolskiego) dotyczyła historii krakowskiej scenografii. W latach 1952-1954 pracował jako zastępca konserwatora w Wydziale Kultury Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie, a następnie do 1966 kierował pracownią fotograficzną w Pracownii Konserwacji Zabytków . W 1966 został zatrudniony na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pracował aż do śmierci. Najpierw w Muzeum UJ, którego w latach 1978-1986 był wicedyrektorem. A od połowy lat 70. wykładał w Zakładzie Teatru Instytutu Polonistyki UJ.
Na krótki okres w latach 1986-1989 uczyniono go dyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Jego nominacja - jako człowieka bezwzględnie uczciwego - miała oczyścić atmosferę, która powstał wokół tej instytucji po wykryciu ogromnych kradzieży dokonywanych w magazynach dzieł sztuki MNK.
Przez cały czas Kazimierz Nowacki działał też aktywnie w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych i Stowarzyszeniu Historyków Sztuki.
Choć Kazimierz Nowacki pracował na UJ to stopnie naukowe zdobywał na Politechnice Krakowskiej kolejnymi pracami o architekturze krakowskich teatrów. Zajmował się też przedstawieniami pasyjnymi w Kalwarii Zebrzydowskiej, scenografią Stanisława Wyspiańskiego, sztuką ludową i Teatrem Żydowskim w Krakowie. W wielu wypadkach jego opracowania miały charakter pionierski.
Po śmierci Ignacego Trybowskiego w 1994 r. objął funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W najtrudniejszej od lat sytuacji tej instytucji musiał się zmagać z licznymi trudnościami, które podkopały jego zdrowie. Zmarł 30 września 1996 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Nowacki
Bibliografia: Jan Michalik, Kazimierz Nowacki (1996), Pamiętnik Teatralny R. 45, 1996, Biogram Kazimierza Nowackiego w "Encyklopedia Krakowa", s. 672