Kolberger Krzysztof Marek

Urodzony(-a): 13 Sierpień 1950 ( w Gdańsku)

Zmarł(-a): 07 Styczeń 2011 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

---

Życiorys

Polski aktor i reżyser teatralny.

Nazwisko ojca i jego zostało zmienione w latach 50. XX wieku; pierwotnie zapisywane było jako Kohlberger.

Warszawską PWST ukończył w 1972; debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m.in. w "Dziadach", "Wacława dziejach" i "Weselu".

Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali" (Opera Wrocławska, później Teatr Wielki w Poznaniu), "Nędzę uszczęśliwioną" (również Teatr Wielki w Poznaniu), "Żołnierza królowej Madagaskaru" (Opera Szczecińska) oraz "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków".

W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005. Wystąpił także jako narrator i solista u boku Krystyny Tkacz, Beaty Rybotyckiej i Krzysztofa Gosztyły w "Mszy Polskiej" H.F. Tabęckiego, do słów ks. Twardowskiego. Był jednym z bohaterów książki "Odnaleźć dobro" (autor Marzanna Graff-Oszczepalińska) w której opowiadał w formie pamiętnika o swoim osobistym spotkaniu z prawdziwym dobrem tkwiącym w człowieku. Znany był z m.in. z ról w Romeo i Julii, Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny, Kornblumenblau oraz Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy.

Były mąż aktorki Anny Romantowskiej. Ojciec Julii Kolberger.

Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z rakiem nerki. Był honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Chorych na Raka Nerki. Aktora dwukrotnie operowano, co – jak sam twierdził – w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu, w tym wpłynęło na podjęcie się przez niego – prócz grania na scenie – także reżyserowania. Mówi o tym opublikowana w 2007 roku książka-wywiad pt.: "Przypadek nie-przypadek. Rozmowa między wierszami księdza Jana Twardowskiego". Po latach walki z nowotworem, zmarł 7 stycznia 2011 roku. Bezpośrednią przyczyną śmierci była niewydolność serca.

Polski dubbing

• 1976: Pogoda dla bogaczy − Rudy Jordache
• 1977: Anna Karenina (serial telewizyjny prod. Wielka Brytania) - hrabia Aleksy Wroński
• 2005: Jan Paweł II (film) – Karol Wojtyła/Jan Paweł II

Odznaczenia i nagrody

• Nagroda im. Leona Schillera przyznawana przez SPATiF dla młodego aktora (1976)
• Srebrny Krzyż Zasługi (1977)
• Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1997)
• Złoty Mikrofon (2005) – „za wielkie radiowe kreacje w utworach klasyki polskiej i światowej”
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – za wybitne zasługi w pracy artystycznej (2005)
• "Super Wiktor Specjalny" (2006)
• Laureat w konkursie "Mistrz Mowy Polskiej" (2006)
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej (2007)
• Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2008)
• Nagroda "Totus" przyznawana z okazji Dnia Papieskiego przez Fundację "Dzieło nowego Tysiąclecia" (2009)
• Wielki Splendor (2009)

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Kolberger

---

Ciekawostki, anegdoty

Krzysztof Kolberger

• Bardziej doceniam to, co mi się udaje, jeżeli pozornie więcej nieszczęścia mnie spotyka. Kontrast zauważony przez księdza Jana Twardowskiego, że nieszczęście zawiera w sobie słowo szczęście. Brak szczęścia jest nieszczęściem, ale to szczęście ciągle gdzieś istnieje. Za chwilę będzie znowu. Musimy się tylko nauczyć je dostrzegać.

Źródło: „Pani”, nr 4/2007
 

• (...) bardzo kocham życie, kocham ludzi.

Źródło: www.se.pl, 15 września 2010

• (...) odkąd zachorowałem, wiedziałem, że muszę się spieszyć. I to jest może ta istotna zmiana, jakiej dokonała we mnie choroba. Nie mogę sobie pozwolić na żadne przestoje.

Źródło: www.se.pl, 15 września 2010

• Taka diagnoza zawsze, dla każdego jest szokiem. Choroba nowotworowa przecież tak wiele zmienia w życiu każdego, kto się o niej dowiaduje. Tylko może w każdym przypadku wygląda to inaczej. Ja od początku wiedziałem, że muszę się nauczyć z nią żyć, jak najmniej rezygnując z tego, co robiłem dotychczas. Tak więc w tym sensie może niewiele się zmieniło w moim życiu, bo nadal pracowałem. I nadal pracuję, bo chcę żyć, a żeby żyć, muszę pracować.

Źródło: www.se.pl, 15 września 2010

O Krzysztofie Kolbergerze

• (...) Krzysztof Kolberger jest tak fantastycznym aktorem, że może zagrać nawet otwarty zamrażalnik (...).

Autor: Miriam Aleksandrowicz, Wywiad, wrzesień 2005

• Pracując jeszcze u pani Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz, z Krzysiem Kolblgerem graliśmy dwa pieski. On pieska, który szczekał wyższym głosem, ja zaś psa o niższym głosie. No i szczekamy. On” „Hau, hau, hau”, ja” „Hau, hau, hau”. On” „Hau, hau, hau”, ja” „Hau, hau, hau”. Pani Zofia, która zawsze lubiła mieć takiego szczekania na zapas, powiedziała: „Poszczekajcie sobie jeszcze”. No to my: „Hau, hau, hau” i „Hau, hau, hau”. Wchodzimy do bufetu, a Krzysio Kolberger mówi: „A ja dziecku powiedziałem, że idę do pracy”.

Autor: Jacek Czyż, Wywiad, wrzesień 2005

Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Krzysztof_Kolberger

---

Galeria