Kofta Jonasz

Jonasz Kofta, Fot. Instytut im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie

Urodzony(-a): 28 Listopad 1942 ( w Mizoczu na Wołyniu)

Zmarł(-a): 19 Kwiecień 1988 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Powązkach - Cmentarzu Wojskowym w Warszawie.

Życiorys

Właściwie Janusz Kofta – polski poeta, dramaturg, satyryk i piosenkarz.

Początki jego działalności artystycznej związane są z klubem Hybrydy (kabaretem i teatrem Hybrydy). Współpracował potem z Teatrem Syrena, był współzałożycielem i wykonawcą w kabarecie "Pod Egidą". Współpracował między innymi ze Stefanem Friedmannem (cykle "Dialogi na cztery nogi" i "Fachowcy") oraz Janem Pietrzakiem ("Duety liryczno-prozaiczne"). Pisał dla "Szpilek", "Radaru", "Płomyka" i "itd". Od 1964 roku współpracował z Programem III Polskiego Radia. Był autorem tekstów (między innymi do piosenki "Wakacje z blondynką", "Radość o poranku", "Jej portret", "Pamiętajcie o ogrodach", "Taką cię wymyśliłem", "Popołudnie" czy "Szary poemat") i wykonawcą wielu popularnych przebojów. Publikował również wierszowane felietony w "Polityce".

Nagrodę (Grand Prix) jego imienia przyznaje jury Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Autorskiej. 9 października 2009r z udziałem Jagi Kofty (żony) imieniem Jonasza Kofty nazwano Ogólnopolskie Spotkanie Młodych Autorów i Kompozytorów Piosenki (SMAK) odbywające się od 1978 w Myśliborzu (Zachodniopomorskie) w których Jonasz Kofta był w jury oceniającej uczestników konkursu. Zmarł w wyniku powikłań po zakrztuszeniu się podczas posiłku. Wcześniej cierpiał na chorobę nowotworową, którą udało mu się wyleczyć.

Syn prof. Marii Kofty - germanistki. Brat Mirosława Kofty, profesora psychologii, szwagier Krystyny Kofty, pisarki i publicystki, ojciec pisarza Piotra Kofty.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jonasz_Kofta

Fot. Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie

Ciekawostki, anegdoty

A ból to przecież czwarty wymiar

Nieśmiertelników nieśmiertelność (...)

Wszystkich miłości niespełnionych

Niewładni zdrowi są podziwiać

A ból to przecież nieskończony

A ból to przecież czwarty wymiar

Źródło: Rondo I

Błogi spokój wyrówna mi tętno

Gdy się życia nauczę na pamięć

Wiosny czułej bolesne piękno

Pożyczoną poezją zakłamię

I nic we mnie, i nic koło mnie

Kiedy się dziwić przestanę

Będzie po mnie.

Źródło: Kiedy się dziwić przestanę

Bo gdy się milczy, milczy, milczy to apetyt rośnie wilczy na poezję, co – być może – drzemie w nas.

Bo to był lęk i tylko lęk, i nic nie było oprócz lęku.

Chcę zrobić dla ciebie coś

Żebyś oniemiała wprost

Na razie przyniosłem bez

Biały jest

ładny jest

Weź!

Źródło: Chcę zrobić dla ciebie coś

Co to jest miłość

Nie wiem

Ale to miłe

Że chcę go mieć

Dla siebie

Na nie wiem

Ile (...)

Źródło: Co to jest miłość

Czas dla kobiety

Nie jest kolegą

Tylko odźwiernym (...)

Źródło: Przebacz!

Czy świat jest łodzią dla szalonych

Rozbitków, co ratunkiem gardzą (...)

Źródło: Jestem zmęczony

Dzielimy złą ciszę

Obcymi słowami (...)

Źródło: Już tylko się znamy

Głupota tuczy się słowami (...).

Źródło: Jestem zmęczony

Gwałt niech się gwałtem odciska – rzekła dupa do mrowiska.

I dokąd uciec w za ciasnym bucie, gdy twardy bruk,

Są gdzieś daleko przejrzyste rzeki i mamy XX wiek…

Jak dobrze wstać skoro świt.

Jak się człowiek nudzi

To ciągnie go do ludzi

Tak szczerze, w dobrej wierze

Bo człowiek – stadne zwierzę

Źródło: Jak się człowiek nudzi

Jedni przechodzą do historii,

A drudzy na emeryturę.

Źródło: Rzecz o przemijaniu.

Jest hasło, co optymizm sieje:

„Uśmiechnij się! Jutro będzie lepiej!”

Często to brzmi jak drętwa mowa.

Po co wyszczerzać się na próżno?

Hasło inaczej czas zredagować:

„Uśmiechnij się! Jutro będzie za późno”.

Źródło: Hasła

Każdy z nas miewał poranne mdłości,

Nie mamy po co się łudzić

Nieważne z kim się kładziesz w pościel

Ważne jest z kim się budzisz (...)

Źródło: Świt

Kiedy się szumem, tłumem, gwarem

Ludzkie skupiska ustokrotnią

Najdroższym na świecie towarem

Będzie samotność

Tęsknotą ciszy uciekamy

W bezludność wyspy, słońce południa

Lecz kiedy na niej zamieszkamy

Wyspa przestaje być bezludna

Przybędzie z nami trud i strach

Niewola dnia, historii schemat

Jak pięknie wiatr układa piach

Tam gdzie nas nie ma

Źródło: Wyspa

Kochać znaczy żyć.

Lepszy wyż niż.

Małe jasne – to jest piwo

Duże jasne – to jest słońce

Mała czarna – to jest kawa

Duża czarna – to jest noc

Noc odchodzi, słońce wschodzi

Chyba nam go nie ubyło

Mała miłość – to nic nie jest

Duża miłość – to jest miłość

Źródło: Słońce

Miłość to oddech (...).

Źródło: Oddech

Moja wolności – żegnaj!

Moja miłości – witaj!

Naprawdę, jaka jesteś, nie wie nikt,

Bo tego nie wiesz nawet sama ty...

Źródło: Jej portret

Nie ma takiej rury na świecie, której nie można odetkać!

Największym artystą

Codziennym artystą

Złośliwym artystą

Jest przypadek

Źródło: Przypadek

Nie trzeba nam słów

Słowa ranią

Znów anioł

Ciszy jest

Jest przy nas

Źródło: Bliskość ciszy

Nie umiem być sam

Nikt mnie nie oswoił

Z widokiem

Mej własnej twarzy

Źródło: Nie umiem być sam

Nie wołam – Muzo! Daj mi skrzydła!

Zwyczajnie proszę – podaj szczudła!

Źródło: Moja muza codzienna

Nie, nie możesz teraz odejść,

Popatrz, listki takie młode,

Nim jesieni rdza i śmierć.

Bądź – proszę cię, na rozstań moście,

Nie zabijaj tej miłości,

Daj spokojnie umrzeć jej.

Źródło: Samba na rozstanie

Obsesyjna jedna nuta, motyw ten uwięził ją.

Wokół nuty tej osnuta twoja jasność, półcień, mrok.

Źródło: Samba na jedną nutę

Pamięć pamięta o pamięci

I pewnie nigdy nie przestanie

Źródło: Piosenka z Leśmiana

Pamiętajcie o ogrodach!

Parasol nie chroni od łez.

Podróżą każda miłość jest.

Polityk zmierza do celu,

Poeta podąża przed siebie.

Źródło: Na drodze

Serca gwiazd – twardy lód.

Pod żarem schowany szklany chłód.

Serca gwiazd – twardy lód,

Pod złotym morzem ognia,

Lęk się czai, tak jak zbrodnia

Serca gwiazd – diament, szron,

Świeć gwiazdo samotna, blask swój chroń,

Chroń swój chłód – dobrze wiesz,

Że miłość znaczy śmierć.

Źródło: Serca gwiazd

Skoro żyć nie potrafię,

Skoro umrzeć nie umiem,

Pragnę, żeby nic się nie stało.

Źródło: Romans III „Białe noce”

Śmiertelna do życia miłość (...).

Źródło: Epitafium dla Louisa Armstronga

Śpiewać każdy może

Trochę lepiej lub trochę gorzej

Ale nie o to chodzi

Jak co komu wychodzi

Źródło: Śpiewać każdy może (Stoję na scenie), wyk. Jerzy Stuhr

Tego cię uczy każdy dzień

Że raz jest światło, a raz cień (...)

Źródło: Stary Rembrandt

To była blondynka,

ten kolor włosów tak zwą...

Źródło: Wakacje z blondynką

Wielkim artystą jest przypadek

Człowiek artystą jest malutkim

Źródło: Przypadek

Wiem, że miłość jest udręką

Bo się wszystkiego od niej chce

Ja pragnę mało, malusieńko

A właściwie jeszcze mniej

Źródło: Ździebełko – Ciepełko

Wspomnienia bywają kapryśne, niestety,

Zbyt wiele szczegółów lub tychże za mało,

Cóż z dat kronikarza, cóż z pióra poety,

Gdy nie chcą wspomnienia układać w całość.

Wszystko, co piękne, musi boleć (…)

Źródło: Śpiew ocalenia

Wypij do dna

Gorzkie wino samotnych

Źródło: Wino samotnych

Wzruszenie nie pozwala mi ściskać was za gardło.

Za dobrze wiemy, co nas czeka,

Kanalizacja to nie rzeka.

Źródło: Rimbaud, Aniele Stróżu mój

Zawsze warto

Schodzić czasem na manowce

Zawsze warto

Nigdy nie być zawodowcem. (…)

Nim się zmieni na atrapę

Głowę, serce.

Może jeszcze na czymkolwiek ci zależeć.

Zawsze warto

Rzec durniowi, że jest durniem.

Nawet gdy

Asekuruje się odgórnie.

Zawsze warto

Czasem wiedzieć, co się myśli,

I powiedzieć

To, nim wszyscy z sali wyszli.

Zawsze warto

Całość znać, nie tylko cytat.

(…) zawsze warto,

Żeby kiedyś nie mieć kaca,

Zrobić coś,

Co się być może

Nie opłaca.

Źródło: Zawsze warto

Zostawcie ziemi ciężar stóp,

A niebu jego niebieskość.

Źródło: Niebo i ziemia

Żeby coś się zdarzyło

Żeby mogło się zdarzyć

I zjawiła się miłość

Trzeba marzyć

Źródło: Trzeba marzyć

(...) życia jak tapczan nie ustawisz (...).

Źródło: W moim domu

Życie to jest butelka tylko niemożliwie wielka.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.

Czy świat bardzo się zmieni, gdy z młodych gniewnych wyrosną starzy, wkurwieni?

Ech, wy ludzie, co żyć potraficie

Gówno wiecie, co to jest życie

Ale za to się znacie na sztuce

Źródło: Ech, wy ludzie, co żyć potraficie...

O Jonaszu Kofcie

Jonasz nie zdążył zobaczyć, jak jego wiersze interpretuję na scenie, ale zdążył wysłuchać moich nagrań. Z tekstami, które przed laty dostałam, do dziś trudno mi się rozstać. Są uniwersalne, ponadczasowe, dotyczą każdego człowieka. Noszą w sobie jakąś ludzką cielesność.

Autor: Hanna Banaszak, Wywiad, 2008

Źródło: http://pl.wikiquote.org/wiki/Jonasz_Kofta

« Dział wybitnych

Szybkie wyszukiwanie

Kofta Jonasz

Życiorys

Ciekawostki, anegdoty