reklama, polskie cmentarze
Kwiaty, prezenty, �yczenia, upominki

cmentarz

cmentarze

dokumenty

testament

ewidencja

kondolencje

kremacja

kwiaty

lapidarium

mogiła

nekrolog

nekropolia

opieka

nad

grobami

pochówek

polskie

porady

SAGRO

spis

zmarłych

sprzątanie

grobów

system

zarządzania

cmentarzami

szpital

usługi

pogrzebowe

wirtualna

świeczka

wirtualny

znicz

wybitni

Polacy

wyszukiwarka

grobów

zakład

pogrzebowy

zapal

zarządca

cmentarza

zasiłek

zgon

znani

Polacy


Strona główna  »  Dział wybitnych  »  Kisielewski Stefan


Kisielewski Stefan

Stefan Kisielewski

Urodzony(-a): 07 Marzec 1911 ( Warszawa)

Zmarł(-a): 27 Wrzesień 1991 ( Warszawa)

Pochowany (-a): Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie


Życiorys

Stefan Kisielewski – wybitny prozaik, publicysta, kompozytor, pedagog, krytyk muzyczny. Przybierał różne pseudonimy artystyczne – Kisiel, Teodor, Tomasz Staliński, czy Julia Hołyńska.


Stanisław Kisielewski urodził się 7 marca 1911 roku w Warszawie. Był bratankiem satyryka oraz założyciela kabaretu Zielony Balonik, Jana Augusta Kisielewskiego. W latach 1929 – 1931 zdobywał wykształcenie wyższe na Uniwersytecie Warszawskim, studiując polonistykę oraz filozofię. Ponadto, studiował w Konserwatorium Warszawskim, gdzie uzyskał dyplom z teorii muzyki i kompozycji oraz fortepianu. W latach 1938 – 39 przebywał w Paryżu, studiując kompozycję pod okiem Nadii Boulanger.

Kiedy wybuchła wojna, Stanisław Kisielewski wziął udział w kampanii wrześniowej, a podczas okupacji uczestniczył w tajnym życiu muzycznym. W 1942 roku ożenił się z Lidią Hintz. W 1945 roku założył pismo "Ruch Muzyczny", będąc jednocześnie jego redaktorem naczelnym. W tym samym roku nawiązał współpracę ze środowiskiem "Tygodnika Powszechnego", w którym ukazywały się felietony jego autorstwa. Wydawał swoje teksty w cyklach "Głową w ściany", "Bez dogmatu", czy "Wołanie na puszczy".

Po zakończeniu wojny, wykładał przedmioty teoretyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie.

W latach 1957 – 1965, w ramach grupy Znak, był posłem na Sejm PRL. Po wystąpieniu na zebraniu Związku Literatów Polskich, na którym skrytykował cenzurę, wydano mu zakaz publikacji na okres trzech lat. W 1984 roku na łamach "Tygodnika Powszechnego" pojawiła się tzw. "lista kanalii" (autorstwa Kisiela), czyli lista osób, które szczególnie aktywnie zajmowały się propagandą w czasach PRL – u.

Publicystyka Kisielewskiego przepełniona była duchem pragmatyzmu oraz liberalizmu. Jednocześnie, należy podkreślić, że teksty Kisiela można nazwać "wybitnie niepokornymi". Mariusz Urbanek stwierdził, że Kisielewski był:


najchętniej czytanym, choć najmniej słuchanym dziennikarzem PRL-u. Komuniści nie chcieli go słuchać, bo mówił, że jest ich wrogiem. W wolnej Rzeczypospolitej nie słuchali go przyjaciele, bo mówił, że się z nimi kompletnie nie zgadza.


Po 1989 roku coraz częściej dochodziło do nieporozumień między Kisielem, a redakcją "Tygodnika Powszechnego". Zaczęto cenzurować jego felietony, więc Kisielewski odmówił dalszego publikowania swoich tekstów w tym tygodniku i przeniósł się na łamy "Wprost", gdzie zgodził się na udzielanie krótkich wywiadów, komentujących aktualne i nie tylko, wydarzenia.

Stefan Kisielewski jest autorem wielu książek o tematyce muzycznej oraz utworów literackich publikowanych w kraju i za granicą. W latach 1973 - 78 odbywał podróże zagraniczne między innymi po Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Francji, Anglii, Włoszech, Skandynawii. W krajach tych wygłaszał odczyty na tematy, związane z kulturą polską.

Jednym z twórczych zajęć Stefana Kisielewskiego była muzyka. Skomponował wiele utworów muzycznych. Co ważne, jego działania artystyczne były wielokrotnie nagradzane, zarówno w kraju, jak i za granicą. Nazywany był jedną z najbarwniejszych postaci polskiej sceny muzycznej. Należy podkreślić, że muzyka Kisiela, na wielkich scenach estradowych była niemal nieobecna. A wszystko to z powodów politycznych, a także z powodu konserwatyzmu neoklasycznej stylistyki, której kompozytor pozostawał wierny w całej swojej twórczości. Kisielewski komponował utwory o wyrazistej formie, stosując klasyczne schematy formalne.

W 1990 roku ustanowił nagrodę swojego imienia, przyznawaną każdego roku - najpierw przez niego samego, a po jego śmierci przez kapitułę złożoną z jego syna Jerzego, a także laureatów z lat poprzednich.

Stefan Kisielewski zmarł 27 września 1991 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.


Źródło: www.wikipedia.pl, www.culture.pl,

Fot. autorstwa Mariana Siglera, udostępnione na www.wikipedia.pl.22.12.2006 na licencji GNU LWD,

Fot. autorstwa M. Kubika, udostępnione na www.wikipedia.pl 20.07.2006 na licencji Creative Commons.


Galeria

Grób Stefana Kisielewskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie; Fot. autorstwa M. Kubika, udostępnione na www.wikipedia.pl 20.07.2006 na licencji Creative Commons.