Glinka Marian Witold

Urodzony(-a): 01 Lipiec 1943 ( w Warszawie)

Zmarł(-a): 23 Czerwiec 2008 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

---

Życiorys

Polski aktor i kulturysta.

Wychowywał się na powojennym Mokotowie. Jako chłopiec uczęszczał do stołecznej szkoły baletowej. Jako że odnosił sukcesy w tańcu, rodzice (zawodowo związani z tańcem) wiązali jego przyszłość z tą właśnie dziedziną. On sam zresztą świetnie odnajdywał się w tańcu. Uczeń szkoły baletowej od 10 roku życia, w 1961 roku zajął I miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Tańca Klasycznego (razem z Iwoną Wakowską, za taniec Statkowskiego „Pieśń Wolności”). Kiedyś podczas jednej z ulicznych bójek, zobaczył go jeden z asystentów Feliksa Stamma i zaproponował treningi boksu. Po nich zaczął uprawiać zapasy, dzięki którym zetknął się ze stawiającą w Polsce pierwsze kroki kulturystyką. Trenował w jednym z najstarszych klubów kulturystycznych w Polsce – TKKF "Syrenka", którego barwy reprezentował na imprezach kulturystycznych w Polsce w latach 60. (m.in. na zawodach w Sopocie, ówczesnych nieoficjalnych mistrzostwach Polski w kulturystyce). Był utalentowanym zawodnikiem i dobrze zapowiadającym się kulturystą – redaktor Stanisław Zakrzewski, prekursor kulturystki w Polsce, pisał o nim na początku lat 70. jako o "czołowym kulturyście polskim w latach 1962-1970, posiadającym piękną sylwetkę". Autor wydanej w połowie lat 90. historii polskiej kulturystki – Henryk Jasiak, uważał go za "jednego z najbardziej utalentowanych kulturystów na początku lat 60-tych". Trzykrotny Mistrz Polski w kulturystyce, pięciokrotny mistrz świata weteranów w sportach siłowych. Wieloletni prezes Ogniska TKKF "Błyskawica" w Warszawie – jednego z najstarszych ośrodków kulturystycznych w Polsce.

W 1963 Glinka porzucił karierę zawodniczą i rozpoczął studia aktorskie. W 1968 został absolwentem PWST w Warszawie. Jego debiut teatralny miał miejsce 28 stycznia 1968. Grał w teatrach warszawskich: w latach 1968-1972 w Teatrze Ludowym, w latach 1972-1975 w Teatrze Komedia, w latach 1975-1983 w Teatrze Dramatycznym, 1985-1987 w Teatrze Nowym. W latach 1989-1991 występował także w krakowskim Teatrze im. Słowackiego, a w 1994-1996 we Teatrze Współczesnym we Wrocławiu. Od 1997 był związany z warszawskim Teatrem Ateneum. W filmie zadebiutował w komedii Kochajmy syrenki z 1966 (jeszcze jako student). Był to jednak tak mało znaczący epizod, że jego nazwisko nie pojawiło się nawet w napisach końcowych. Najlepiej odnajdywał się w repertuarze komediowym. Aż do połowy lat 80. grywał role epizodyczne, które jednak zapadały w pamięć. W kultowej dziś Ziemi obiecanej Andrzeja Wajdy nie wypowiedział ani jednego słowa. W 1985 roku zagrał jedyną w swojej karierze główną rolę w filmie dla dzieci Tato, nie bój się dentysty. Nigdy nie porzucił sportu, ćwiczył regularnie na siłowi, a w jego rolach często wykorzystywano jego świetne fizyczne predyspozycje. Jak ubolewał w 1988 na łamach Atlety Aleksander Bilik chociaż szufladkowano go jako sportowca, proponując tę samą rolę twardego i nieustępliwego mięśniaka, nie potrafiono jednocześnie zrobić z niego w polskim kinie gwiazdy na miarę Schwarzeneggera. Występował także w Podwieczorku przy mikrofonie i w kabarecie Jana Pietrzaka. W 1993 aktor wystąpił w oscarowej Liście Schindlera Spielberga. Podczas realizacji W pustyni i w puszczy był konsultantem do spraw choreografii.

Zmarł na raka trzustki po dramatycznej walce z chorobą. Prochy aktora zostały złożone 1 lipca na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie. Pośmiertnie został przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odznaczony odznaką honorową "Zasłużony dla Kultury Polskiej". Odznaczenie zostało przekazane małżonce artysty podczas pogrzebu aktora.

Filmografia

• 2008: Klan jako rehabilitant Ryszarda Lubicza (druga rola w serialu)
• 2007: Ryś jako Klemens
• 2007: Plebania jako właściciel lombardu
• 2006: Ranczo jako handlarz dewocjonaliami
• 2006: Kochaj mnie, kochaj! jako ratownik
• 2005: Wiedźmy jako dozorca Zdzisio
• 2005: Na dobre i na złe jako strongman
• 2005: Dziki 2: Pojedynek jako Maurycy
• 2005: Daleko od noszy jako pielęgniarz Misiak
• 2004: Glina jako Gruby
• 2003: Zaginiona jako szef recepcji hotelu
• 2003: Defekt jako dowódca oddziału ochraniającego bank
• 2003: Bao-Bab, czyli zielono mi jako pułkownik Kucejko
• 2002: Superprodukcja jako Andrzej G., ps. Dziąsło
• 2002: Lokatorzy jako ojciec Simony
• 2002: Jak to się robi z dziewczynami jako Czesław
• 2002: Haker jako ojciec Laury
• 2002: Buła i spóła jako Cyklop, bramkarz w Cristalu
• 2001: Wiedźmin jako rębacz Boholt
• 2001: Quo Vadis jako Kasjusz
• 2001: Klan jako właściciel siłowni (pierwsza jego rola w tym serialu)
• 2000: Żółty szalik jako taksówkarz
• 2000: Sukces jako prywatny detektyw
• 2000: Przeprowadzki jako Dziuniek
• 2000: Miasteczko jako pracownik fitness-clubu
• 1999: Miodowe lata jako gangster
• 1999: Graczykowie jako aktor Linka
• 1999: Kiler-ów 2-óch jako szef ochrony prezydenta
• 1998: Billboard jako mężczyzna w ubikacji
• 1998: 13 posterunek
• 1996: Opowieść o Józefie Szwejku i jego drodze na front
• 1996: Baśń o Pączkowej jako Kantorkowy
• 1995: Dzieje mistrza Twardowskiego jako Barkalas
• 1993: Lista Schindlera jako oficer SS
• 1993: Kraj Świata jako zastępowy
• 1991: V.I.P. jako Bunio
• 1991: Pogranicze w ogniu jako Albert
• 1990: Świnka jako ochroniarz Dolores
• 1989: Powrót Arsena Lupin jako służący Kotowskiego
• 1989: Janka jako członek trupy teatralnej
• 1988: W labiryncie jako ojciec Staszka
• 1988: Pan Kleks w kosmosie jako strażnik złomowiska robotów
• 1988: Ballada o Januszku
• 1988: Czarodziej z Harlemu jako Kazik
• 1987: Śmieciarz jako śmieciarz Ospowaty
• 1987: Misja specjalna jako oficer wywiadu udający Hansa
• 1987: Dorastanie jako Żeglarz
• 1987: Brawo mistrzu
• 1987: Ballada o Januszku
• 1986: Zmiennicy jako kierowca wiozący makulaturę
• 1986: Rykowsko jako ochroniarz Caposty
• 1986: Republika nadziei jako piekarz Bonawentura
• 1985: Tato, nie bój się dentysty jako tato
• 1985: Podróże Pana Kleksa jako żeglarz Barnaba
• 1984: Przybłęda
• 1984: Pan na Żuławach jako Skibiński
• 1984: Miłość z listy przebojów jako celnik
• 1983: Lata dwudzieste... lata trzydzieste... jako bokser Grześ
• 1983: Szczęśliwy brzeg
• 1983: Sny i marzenia jako urzędnik
• 1983: Alternatywy 4 jako Wacek Grzyb
• 1983: Akademia Pana Kleksa jako Pirat
• 1982: Popielec jako Pałyszko
• 1982: Dom jako funkcjonariusz UB
• 1981: Filip z konopi jako kolega Leskiego z pracy
• 1979: W słońcu i w deszczu jako organista Potok
• 1979: Doktor Murek jako bandzior z mafii sądowej
• 1978: Życie na gorąco jako człowiek Kurta
• 1978: Hallo Szpicbródka czyli ostatni występ króla kasiarzy jako aktor
• 1976: Zaklęty dwór jako lekarz w szpitalu wojskowym
• 1976: Daleko od szosy jako egzaminator w MPK
• 1976: Barwy ochronne jako kierownik ośrodka
• 1974: Ziemia obiecana jako Wilhelm Muller
• 1974: Nie ma róży bez ognia jako mężczyzna pomagający w przeprowadzce
• 1974: Najważniejszy dzień życia jako mieszkaniec miasteczka i Marian, kierowca dyr. Sochnackiego (2 role)
• 1973: Czarne chmury jako człowiek margrabiego
• 1971: Nie lubię poniedziałku jako członek zespołu ludowego
• 1966: Kochajmy syrenki jako pracownik biurowy w Bolesławcu 

---

Ciekawostki, anegdoty

• Panowie wróciłem z Paryża, jaki ładny! Idę sobie nucąc szlagier, Charlesa Aznavoura i podziwiam wieżę Eiffela, a pod nią kłębowisko ludzi przed dziwnym urządzeniem, wyglądającym jak tory wąskotorówki, wznoszące się łagodnie ku niebu, gdzieś na 20 metrów. Co chwila ktoś potężnie zbudowany jednym ruchem ręki wypycha po torach mały wagonik. Z amerykańskimi muskularnymi marynarzami rywalizuje kilku angielskich „byczków”, pchają w granicach 17 metrów. Każdy z nich ma nadzieje, że jego wózek wtoczy się do końca torów, co wcześniej jeszcze nie zdarzyło się – i zdobędzie nagrodę 1000 franków oraz uznanie gapiów. Pomyślałem, że chyba właściciel torowiska założył pod nie magnesy, aby do tego jeszcze nie doszło. Chcąc się o tym przekonać, płacę 3 franki, zawijam rękawy i przystępuję do walki. Mocno zapieram się nogami, robię kilka głębokich oddechów i posyłam wózek w chmury. Tak panowie, wózek po torach pędzi z ogromną szybkością, uderza w zaporę, której szczątki spadają, na głowę zdumionych obserwatorów, wyje syrena, a wózek leci dalej! Właściciel łapie się za głowę. Prawie błaga mnie, abym nie podchodził już do jego urządzenia, daje mi nagrodę oraz dodatkowo 500 franków. Gratulacjom i poklepywaniu po plecach nie ma końca. (...).

Źródło: Jan Włodarek, Marian Glinka – silny i sprawny

---

Galeria