reklama, polskie cmentarze
Kwiaty, prezenty, �yczenia, upominki

cmentarz

cmentarze

dokumenty

testament

ewidencja

kondolencje

kremacja

kwiaty

lapidarium

mogiła

nekrolog

nekropolia

opieka

nad

grobami

pochówek

polskie

porady

SAGRO

spis

zmarłych

sprzątanie

grobów

system

zarządzania

cmentarzami

szpital

usługi

pogrzebowe

wirtualna

świeczka

wirtualny

znicz

wybitni

Polacy

wyszukiwarka

grobów

zakład

pogrzebowy

zapal

zarządca

cmentarza

zasiłek

zgon

znani

Polacy


Strona główna  »  Dział wybitnych  »  Fijewski Tadeusz


Fijewski Tadeusz

Tadeusz Fijewski, Zdj.Zygmunt Januszewski, 1960 r., Źródło Kulisy Radia  Maciej Kwiatkowski, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1973, Wikipedia, Plik jest własnością publiczną

Urodzony(-a): 14 Lipiec 1911 ( w Warszawie)

Zmarł(-a): 12 Listopad 1978 ( w Warszawie)

Pochowany (-a): wraz z żoną w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie


Życiorys

Polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny oraz radiowy.

Urodził się i wychował na warszawskim Powiślu; miał dziesięcioro rodzeństwa, a w domu panowała bieda. Był synem Wacława (malarza pokojowego) i Marianny z Lubańskich (pochodził z robotniczego Powiśla, rodzina Fijewskich nie mogła więc legitymować się tradycjami artystycznymi. Niemniej, zarówno siostra Barbara Fijewska, jak i brat Włodzimierz Fijewski także związali swoje losy z teatrem).

Zadebiutował w 1921 jako statysta w Chorym z urojenia Moliera, w Teatrze Polskim w Warszawie, kierowanym przez jego założyciela Arnolda Szyfmana. Aktorem Teatru Polskiego był następnie aż do śmierci w 1978. Po debiucie występował w spektaklach amatorskich i przedstawieniach dla dzieci, a od 1927 również w filmie. Na ekranie zadebiutował jako szesnastoletni laureat konkursu zorganizowanego przez dziennik "ABC" w filmie Zew morza w reż. Henryka Szaro, wcielając się w rolę dziesięcioletniego Stacha.

W 1927, po nieudanym podejściu do aktorskiego egzaminu eksternistycznego, podjął przerwaną naukę w gimnazjum, nadal występując na scenie i w filmach. W 1936 ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie. Po studiach aktorskich grał w objazdowym Teatrze dla Dzieci "Płomyku" i "Płomyczku". Do września 1939 był związany ponadto z warszawskimi scenami Teatru Malickiej i Teatru Ateneum oraz teatrem w Sosnowcu.

Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się do Wojska Polskiego, ale do służby nie został powołany. W czasie wojny był więźniem obozów koncentracyjnych Oranienburg i Dachau. Po uwolnieniu z obozów w 1941 pracował w warszawskich barach, współpracował z AK. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, a po jego upadku był więziony w obozach jenieckich na terenie III Rzeszy. Po wyjściu na wolność był aktorem teatru powstańczego BIiP AK (1944) Leona Schillera oraz członkiem zespołu estradowego stworzonego przez Kazimierza Krukowskiego, który występował w polskich obozach na terenie okupowanych Niemiec.

W 1945 powrócił do Polski. Występował na deskach teatrów w Toruniu, Łodzi i Warszawie. Aktor teatrów warszawskich: Nowego (1947–1949), Narodowego (1949–1954), Współczesnego (1954–1968) i Polskiego (1968–1978).

Wystąpił w ponad 50 filmach. Występował w radiowej powieści Matysiakowie oraz w radiowym Teatrze Eterek Jeremiego Przybory w roli Mundzia, syna wdowy Eufemii, granej przez Irenę Kwiatkowską.

W pamięci widzów pozostaje jako Rzecki w Lalce Wojciecha Hasa oraz Kuba w Chłopach Jana Rybkowskiego i stary Czereśniak w serialu telewizyjnym Czterej pancerni i pies w reż. Konrada Nałęckiego.

Jego żoną była Helena Makowska-Fijewska. Został pochowany wraz z żoną w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Skwer znajdujący się u zbiegu ulicy Topiel i ulicy Zajęczej na Powiślu w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy nosi imię rodzeństwa Tadeusza, Marii, Barbary i Włodzimierza Fijewskich. Imieniem Tadeusza Fijewskiego nazwano również ulicę w Katowicach.

Role teatralne (wybór)

Sezon 1945/46 – Teatr Ziemi Pomorskiej w Toruniu (dyr. Wilam Horzyca)

  • Sen nocy letniej Williama Szekspira – Dudka
  • Major Barbara – Adolf Ciusins
  • Szczęśliwe dni – Bernard Gassin

Sezon 1946/47 – Teatr Wojska Polskiego w Łodzi (dyr. Leon Schiller)

  • Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego – Świstos

Sezon 1947/48 i 1948/49 – Teatr Nowy w Warszawie (dyr. Marian Meller)

  • Wesele Figara Pierre'a de Beaumarchaisa – Don Guzman Gąska (1947)
  • Rewizor Nikołaja Gogola – Piotr Iwanowicz Bobczyński (1947)
  • Słomkowy kapelusz Eugene'a Labiche'a – Bobin (1948)
  • Zemsta nietoperza Johanna Straussa – Książę Gigi (1949)

Sezon 1949/50 – 1955/56 – Teatr Narodowy w Warszawie

  • Jegor Bałyczow i inni Maksyma Gorkiego w reż. Władysława Krasnowieckiego (1949)
  • Sułkowski Stefana Żeromskiego – Zalesiak (1951)
  • Rewizor Nikołaja Gogola – Chlestakow (1952)
  • Bobrowe futro Gerharta Hauptmanna – Krueger (1953)
  • Niemcy Leona Kruczkowskiego – Juryś (1955)

Sezon 1954/55 – 1967/68 – Teatr Współczesny w Warszawie

  • Czekając na Godota Samuela Becketta – Gogo (1957)
  • Historia fryzjera Vasco Georges'a Schehade'a – Cezar (1961)
  • Kariera Artura Ui Bertolta Brechta – Fish (1962)
  • Trzy siostry Antona Czechowa – Fierapont (1963)
  • Dożywocie Aleksandra Fredry – Twardosz (1963)
  • Androkles i lew George'a Bernarda Shawa – Androkles (1964)
  • Tango Sławomira Mrożka – Wuj Eugeniusz (1965)
  • Dwa teatry Jerzego Szaniawskiego – Ojciec (1968)

Sezon 1968/69 – 1977/78 – Teatr Polski w Warszawie

  • Martwe dusze Nikołaja Gogola – Pluszkin (1969)
  • Szkoła żon Wojciecha Bogusławskiego – Anzelm (1969)
  • Intryga i miłość Friedricha Schillera – Miller (1969)
  • Cymbelin Williama Szekspira – Cymbelin (1970)
  • Chłopcy Stanisława Grochowiaka – Kalmita (1970)
  • Pan Benet Aleksandra Fredry – Pan Benet (1975)
  • Pigmalion George'a Bernarda Shawa – Alfred Doolittle (1975)
  • Maria Stuart Friedrich Schiller – George Talbot (1976)

Filmy (lata 1927–1939)

  • Zew morza (1927) – Stach w wieku dziecięcym
  • Przedwiośnie (1928, film nie zachował się do dzisiaj)
  • Dzikuska (1928, film nie zachował się do dzisiaj)
  • Kropka nad i (1928) – chłopiec sierota
  • Ponad śnieg (1929) – Felek
  • Pod banderą miłości (1929, film nie zachował się do dzisiaj) – kadet szkoły morskiej
  • Mocny człowiek (1929)
  • Uroda życia (1930) – uczeń
  • Legion ulicy (1932) – Władek
  • 10% dla mnie (1933) – boy hotelowy
  • Prokurator Alicja Horn (1933) – gazeciarz
  • Córka generała Pankratowa (1934) – skazany rewolucjonista
  • Młody las (1934) – uczeń
  • Nie miała baba kłopotu (1935)
  • Dwie Joasie (1935) – goniec Antoś
  • Tajemnica panny Brinx (1936) – steward
  • Trójka hultajska (1937) – najstarszy syn Wyciora
  • Florian (1938) – Gaweł, wnuk Wereszczyńskiego
  • Paweł i Gaweł (1938) – Stefek, pracownik Pawła
  • Kłamstwo Krystyny (1939) – goniec

Filmy (po 1945)

  • W chłopskie ręce (1946) – Józiek, pomocnik Witolda Patyka
  • Ulica Graniczna (1948) – Bronek Cieplikowski i fryzjer strzygący Kuśmiraka (2. role)
  • Trudna miłość (1953) – Biedronka
  • Pod gwiazdą frygijską (1954) – dorożkarz
  • Pokolenie (1954) – niemiecki wartownik w tartaku
  • Nikodem Dyzma (1956) – nadinspektor Jarec
  • Kapelusz pana Anatola (1957) – Anatol Ryszard Kowalski, kasjer w PZU
  • Pętla (1957) – Władek, alkoholik w barze "Pod Orłem"
  • Kalosze szczęścia (1958) – Hipek Michalak, pomocnik fotografa
  • Pan Anatol szuka miliona (1958) – Anatol Kowalski, kasjer
  • Żołnierz królowej Madagaskaru (1958) – Saturnin Mazurkiewicz
  • Inspekcja pana Anatola (1959) – Anatol Kowalski
  • Złoto (1961) – Edzio, puzonista
  • Czarne skrzydła (1962) – Falkiewicz, geometra
  • Dom bez okien (1962) – clown Jankowski
  • Pierwszy dzień wolności (1964) – doktor Rhode, ojciec Ingi, Luzzi i Lorchen
  • Człowiek z kwiatem w ustach (1965) – spóźniony letnik
  • Lenin w Polsce (1965) – pisarz więzienny w Nowym Targu
  • Trzy kroki po ziemi (1965) – Notabl Majchrowski (w noweli Dzień urodzin)
  • Katarynka (1967) – pan Tomasz
  • Ojciec (1967) – Hipolit Dymek, woźnica
  • Lalka (1968) – Ignacy Rzecki
  • Księżyc (1969) – Pietruchow
  • Kamizelka (1971) – doktor
  • Na przełaj (1971) – ojciec
  • Chłopi (1973) – Kuba Socha, parobek Macieja Boryny (cz. 1. Boryna)
  • Wiosna panie sierżancie (1974) – Wyderko
  • Kazimierz Wielki (1975) – Nanker, biskup krakowski i wrocławski
  • Noce i dnie (1975) – Łuczak, chłop w Serbinowie
  • Pełnia (1979) – dziadek Foton (ostatnia rola Fijewskiego, produkcje filmu zakończono już po Jego śmierci)

Seriale telewizyjne

  • Czterej pancerni i pies (1965–1969) – stary Czereśniak, ojciec Tomka (odc. 2. Psi pazur, odc. 9. Zamiana i odc. 21. Dom)
  • Chłopi (1971–1972) – Kuba Socha, parobek Macieja Boryny (odc. 1. Boryna, odc. 2. Jarmark, odc. 3. Zrękowiny i od. 4. Wesele)
  • Noce i dnie (1977) – Łuczak, chłop w Serbinowie (odc. 2. Piotruś i Teresa, odc. 3. Babcia, odc. 4. Wieczne zmartwienia, odc. 6. Miłość, odc. 7. Wiatr w oczy i odc. 10. Rodzimy się, umieramy, a życia wciąż wystarcza...)

Odznaczenia i nagrody

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
  • Order Sztandaru Pracy II klasy (1970)
  • Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967)
  • Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za rolę Wojciecha Grzelaka w radiowej powieści Matysiakowie (1958)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt pracy aktorskiej w teatrze i w filmie (1967)
  • "Złoty Ekran" – nagroda tygodnika "Ekran" za rolę Hipolita Dymka w filmie Ojciec w reż. Jerzego Hoffmana (1968)
  • Nagroda na VII Miedzynarodowym Festiwalu Filmowym w Panamie za rolę Ignacego Rzeckiego w filmie Lalka w reż. Wojciecha Hasa (1969)
  • Nagroda na XII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Kalmity w spektaklu Chłopcy Stanisława Grochowiaka w Teatrze Polskim w Warszawie (1971)

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Fijewski


Galeria

Grób Tadeusza Fijewskiego i jego żony Heleny na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 18 września 2006,Hubert Śmietanka_praca własna, Wikipedia, Plik udostępniony na licencji CC 2.5